رویدادهای بین المللی ورزشی

هدف از پژوهش حاضر، مدلسازی و اولویت بندی موانع کسب میزبانی رویدادهای بزرگ بین المللی ورزشی در ایران بود که به روش توصیفی- پیمایشی و به شکل میدانی انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش شامل مدیران وزارت ورزش و جوانان تا سطح معاونان، هیأت رئیسه کمیته ملی المپیک، عوامل برگزاری دوازدهمین دوره المپیاد دانشجویی کشور در دانشگاه شهید بهشتی، مدیران ارشد فدراسیون های ورزشی حاضر در بازی های المپیک، بازی های آسیایی و جام های جهانی رشته های مختلف شامل رئیس، نواب رئیس و دبیر فدراسیون مربوطه و در مجموع 134 نفر بودند. به علت محدود بودن تعداد اعضای جامعه، از روش نمونه گیری کل شمار استفاده شد. ابزار اندازه گیری پرسشنامه محقق ساخته ای بود که روایی آن با استفاده از نظرهای استادان و متخصصان تربیت بدنی در امر رویداد تأیید و پایایی ابزار از طریق ضریب آلفای کرونباخ (86/0=α) به دست آمد. برای تجزیه وتحلیل ویژگی های جمعیت شناختی از آمار توصیفی و به منظور اولویت بندی مؤلفه های پژوهش از آزمون فریدمن استفاده شد. براساس یافته های تحقیق ضعف امکانات زیربنایی و زیرساختی و عوامل اقتصادی از مهم ترین موانع کسب میزبانی رویدادهای بزرگ ورزشی است و پس از آن موانع و مشکلات اجتماعی-فرهنگی و محیطی بیشترین تأثیر را در عدم کسب میزبانی رویدادهای بزرگ بین المللی ورزشی داشته اند. بررسی موانع کسب میزبانی می تواند سازمان درخواست دهنده میزبانی و مسئولان اجرایی ورزش کشور را قادر سازد تا ضعف ها و کمبودهای موجود کشور در این بخش را شناسایی و برنامه راهبردی مؤثرتری را به منظور کسب میزبانی رویداد در آینده تدوین کنند.

هدف از پژوهش حاضر شناخت چالش های آداب ارتباطات بین فردی در رویدادهای بین المللی ورزشی و ارائه راهکارهای مطلوب در دوران پساکرونا است. این کار با انجام پژوهش کیفی از نوع پدیدارشناسی که شیوه آن اکتشافی است، انجام شد. برای انجام مصاحبه میدانی، جامعه آماری پژوهش ورزشکاران تیم های ملی، مربیان تیم های ملی، متخصصان مدیریت ورزشی، متخصصان روانشناسی ورزشی، جامعه شناسان ورزشی و متخصصان بیماری های ویروسی هستند که این افراد، به صورت هدفمند، برای مصاحبه های کیفی در موضوع پژوهش انتخاب گردید (56 مصاحبه با 56 نفر و تا حد اشباع نظری ادامه یافت). روند کدگذاری و تحلیل مصاحبه ها در نرم افزار MaxQDA نسخه Pro انجام شده است. نتایج نشان داد که چالش های آداب ارتباط بین فردی رویدادهای بین المللی ورزشی شامل چالش های فرهنگی - اجتماعی، ارزشی، آموزشی، ارتباطی و بهداشتی است. همچنین نتایج نشان داد که 19 مدل ارتباطی در بین ورزشکاران وجود دارد که به دلایل عمده ای نظیر رفتار احترام آمیز، رعایت بهداشت، توجه به ارزش های فرهنگی، انتقال احساس دوستی، اصالت رفتار، انتقال ارزش های المپیک و اجرای مطلوب، این آداب انتخاب شده اند. همچنین راهکارهای مطلوب در زمینه آداب ارتباط بین فردی در رویدادهای بین المللی ورزشی شامل الگو گرفتن، آموزشی، مدیریتی، ویژگی های الگوی پیشنهادی و رسانه ای بود. این پژوهش در ارائه راهکارهای مطلوب پیشنهاد به استفاده از آداب فرهنگی دست روی سینه گذاشتن و رعایت فاصله مناسب به جای دست دادن دارد.

پدیده درخواست میزبانی رویدادهای بزرگ بخشی از استراتژی های توسعه ی شهرها و کشورها شده است. امروزه شهرهای زیادی درصدد برگزاری رویدادهای بزرگ به عنوان راهی برای توسعه پایدار شان توجه می کنند و درخواست دادن میزبانی این رویدادهای بزرگ ابزاری برای تحریک و شروع به حرکت سریع تر و مؤثرتر ماشین توسعه است. هدف این پژوهش شناسایی پیشران های آینده کسب میزبانی رویدادهای بین المللی ورزشی بود. این پژوهش از لحاظ راهبرد هدف گذاری کاربردی و روش آن توصیفی-تحلیلی و براساس روش های آینده پژوهی، تبیینی می باشد. جامعه آماری این پژوهش را شامل اساتید دانشگاه رشته مدیریت ورزشی، مسئولین وزارت ورزش و مسئولین فدراسیون ها که سابقه برگزاری مسابقات و حضور در مسابقات بین المللی را دارند تشکیل می دادند. انتخاب این افراد به صورت هدفمند بود و تعداد آن ها برابر با 20 نفر بود. جهت شناسایی موضوعات مؤثر بر آینده کسب میزبانی رویدادهای بین المللی ورزشی از مرور ادبیات تحقیق و همچنین مصاحبه با صاحب نظران استفاده شد و مبتنی بر آن تعداد 24 مؤلفه نهایی در ارتباط با آینده کسب میزبانی رویدادهای بین المللی ورزشی شناسایی گردید. نتایج بدست آمده نشان داد که 24 عامل به عنوان مولفه های موثر در آینده کسب میزبانی رویدادهای بین المللی ورزشی هستند. براساس یافته های تحقیق چهار متغیر روابط دیپلماتیک (دیپلماسی ورزشی)، وجود جاذبه های توریستی، زیرساخت های ورزشی، زیرساخت های شهری وکشوری جزء پیشران های کلیدی کسب میزبانی رویدادهای بین المللی ورزشی در آینده می-باشند چرا که هم اهمیت و عدم قطعیت بالایی را برای خود ثبت کرده بودند. براین مبنا در برنامه ریزی های آتی و تعیین سناریوهای محتمل پیش روی لازم است مورد استفاده قرار گیرند.