کسب میزبانی

هدف از پژوهش حاضر، مدلسازی و اولویت بندی موانع کسب میزبانی رویدادهای بزرگ بین المللی ورزشی در ایران بود که به روش توصیفی- پیمایشی و به شکل میدانی انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش شامل مدیران وزارت ورزش و جوانان تا سطح معاونان، هیأت رئیسه کمیته ملی المپیک، عوامل برگزاری دوازدهمین دوره المپیاد دانشجویی کشور در دانشگاه شهید بهشتی، مدیران ارشد فدراسیون های ورزشی حاضر در بازی های المپیک، بازی های آسیایی و جام های جهانی رشته های مختلف شامل رئیس، نواب رئیس و دبیر فدراسیون مربوطه و در مجموع 134 نفر بودند. به علت محدود بودن تعداد اعضای جامعه، از روش نمونه گیری کل شمار استفاده شد. ابزار اندازه گیری پرسشنامه محقق ساخته ای بود که روایی آن با استفاده از نظرهای استادان و متخصصان تربیت بدنی در امر رویداد تأیید و پایایی ابزار از طریق ضریب آلفای کرونباخ (86/0=α) به دست آمد. برای تجزیه وتحلیل ویژگی های جمعیت شناختی از آمار توصیفی و به منظور اولویت بندی مؤلفه های پژوهش از آزمون فریدمن استفاده شد. براساس یافته های تحقیق ضعف امکانات زیربنایی و زیرساختی و عوامل اقتصادی از مهم ترین موانع کسب میزبانی رویدادهای بزرگ ورزشی است و پس از آن موانع و مشکلات اجتماعی-فرهنگی و محیطی بیشترین تأثیر را در عدم کسب میزبانی رویدادهای بزرگ بین المللی ورزشی داشته اند. بررسی موانع کسب میزبانی می تواند سازمان درخواست دهنده میزبانی و مسئولان اجرایی ورزش کشور را قادر سازد تا ضعف ها و کمبودهای موجود کشور در این بخش را شناسایی و برنامه راهبردی مؤثرتری را به منظور کسب میزبانی رویداد در آینده تدوین کنند.

پدیده درخواست میزبانی رویدادهای بزرگ بخشی از استراتژی های توسعه ی شهرها و کشورها شده است. امروزه شهرهای زیادی درصدد برگزاری رویدادهای بزرگ به عنوان راهی برای توسعه پایدار شان توجه می کنند و درخواست دادن میزبانی این رویدادهای بزرگ ابزاری برای تحریک و شروع به حرکت سریع تر و مؤثرتر ماشین توسعه است. هدف این پژوهش شناسایی پیشران های آینده کسب میزبانی رویدادهای بین المللی ورزشی بود. این پژوهش از لحاظ راهبرد هدف گذاری کاربردی و روش آن توصیفی-تحلیلی و براساس روش های آینده پژوهی، تبیینی می باشد. جامعه آماری این پژوهش را شامل اساتید دانشگاه رشته مدیریت ورزشی، مسئولین وزارت ورزش و مسئولین فدراسیون ها که سابقه برگزاری مسابقات و حضور در مسابقات بین المللی را دارند تشکیل می دادند. انتخاب این افراد به صورت هدفمند بود و تعداد آن ها برابر با 20 نفر بود. جهت شناسایی موضوعات مؤثر بر آینده کسب میزبانی رویدادهای بین المللی ورزشی از مرور ادبیات تحقیق و همچنین مصاحبه با صاحب نظران استفاده شد و مبتنی بر آن تعداد 24 مؤلفه نهایی در ارتباط با آینده کسب میزبانی رویدادهای بین المللی ورزشی شناسایی گردید. نتایج بدست آمده نشان داد که 24 عامل به عنوان مولفه های موثر در آینده کسب میزبانی رویدادهای بین المللی ورزشی هستند. براساس یافته های تحقیق چهار متغیر روابط دیپلماتیک (دیپلماسی ورزشی)، وجود جاذبه های توریستی، زیرساخت های ورزشی، زیرساخت های شهری وکشوری جزء پیشران های کلیدی کسب میزبانی رویدادهای بین المللی ورزشی در آینده می-باشند چرا که هم اهمیت و عدم قطعیت بالایی را برای خود ثبت کرده بودند. براین مبنا در برنامه ریزی های آتی و تعیین سناریوهای محتمل پیش روی لازم است مورد استفاده قرار گیرند.

کسب میزبانی یک رویداد بزرگ همچون المپیک در صورتی می تواند شکل گیرد که شرایط مورد نیاز برای برگزاری آن رویداد در کشور هدف فراهم باشد که لازمه آن شناخت عوامل و زیرساخت مورد نیاز می باشد، بنابراین هدف از این پژوهش تدوین الگوی عوامل مؤثر در کسب میزبانی بازی های المپیک بود. روش تحقیق از نظر ماهیت کاربردی، از نظر استراتژی کیفی به روش داده بنیاد با رویکرد اشتراوس و کوربین از طریق مصاحبه عمیق نیمه ساختارمند بود. جامعه آماری شامل نخبگان حوزه رویدادهای ورزشی و برگزارکنندگان المپیک در کشور آلمان بودند که 15 نفر به روش نمونه گیری هدفمند و در حد اشباع نظری بعنوان نمونه انتخاب شدند. اعتماد بخش کیفی به روش 4 مرحله ای گابا و اعتبار پروتکل مصاحبه، از روش درصد توافق بین دو کدگذار 12/86 محاسبه و تایید شد. نهایتا عوامل استخراج شده شامل 229 مولفه، 141بُعد در قالب 18 عامل از منابع کتابخانه ای و نظرات مدیران و خبرگان (مصاحبه) بود. که این 18 عامل اصلی ویژگی های زیر ساخت های فیزیکی، زیر ساخت های حمل و نقلی، زیرساخت های ورزشی، زیرساخت های اقتصادی، زیرساخت های مدیریت، زیر ساخت های سیاسی- قانونی، زیرساخت های مالی-محیطی، زیرساخت های فناورانه، زیرساخت های نما و ساختمان، زیرساخت های مرتبط با تماشاگران، زیرساخت های بازاریابی و فروش، زیرساخت های ساختاری، زیر ساخت های زیست محیطی، راهبرد های ساختاری-سازمانی، راهبردهای انسانی، راهبرد های فنی-اجرایی، پیامدهای اولیه و پیامد های ثانویه بودند. بنابر نتایج پژوهش چهارچوب ارائه شده این پژوهش در راستای تامین زیرساخت های کسب میزبانی المپیک برای کشورهای مختلف در جهت تدوین استراتژی میزبانی و برنامه ریزی برای کسب میزبانی موثر می باشد.