روزنامه نگاری محلی

روزنامهنگاری محلی، از جایگاه والایی در حرفه روزنامهنگاری برخوردار است، اما اغلب روزنامهنگاران، شناخت کافی درباره این شاخه از روزنامهنگاری ندارند. از این رو، هدف اصلی تحقیق حاضر، بررسی میزان شناخت روزنامهنگاران محلی از جایگاه حرفهای روزنامهنگاری محلی است. این پژوهش از نوع اکتشافی است. جامعه آماری تحقیق را کلیه مدیران، دبیران، خبرنگاران و استادان روزنامهنگاری شاغل در روزنامههای محلی تشکیل دادهاند. به موجب اندک بودن تعداد جامعه آماری، حجم نمونه به صورت تمامشمار در نظر گرفته و 60 نفر تعیین شد. جهت گردآوری اطلاعات از روش پیمایش و ابزار پرسشنامه استفاده شده است؛ سپس دادهها با کمک نرمافزار SPSS تجزیه و تحلیل شد. پرسش اصلی تحقیق حاضر این بود که شناخت روزنامهنگاران محلی از جایگاه حرفهای روزنامهنگاری محلی به چه میزان است؟ بررسی الگوی پاسخهای افراد نمونه تحقیق، در خصوص روزنامهنگاری محلی، شایان توجه است. یافتهها نشان داد از نظر مدیران، دبیران، خبرنگاران و استادان روزنامهنگاری، تأثیر رعایت اصول حرفهای روزنامهنگاری، اهمیت تخصص روزنامهنگاری در جذب مخاطب؛ تأثیر پاداش، تشویق، حقوق و مزایا؛ تأثیر امکانات سختافزاری و نرمافزاری؛ رابط خبری، ویزیتور، کارآموز و کارمند؛ وجود شبکههای مجازی؛ داشتن مدرک تحصیلی مرتبط؛ اهمیت انتشار مرتب و پوشش اخبار و موضوعات مورد انتظار مخاطبان؛ تناسب میان اخبار سیاسی، اجتماعی و ورزشی محله؛ کاربرد طراحی و گرافیک در روزنامه محلی؛ تناسب میان شاغلان و پستهای تخصصی مورد نیاز؛ تنوع خبر و گزارش خبری و اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی بومی محلی؛ لزوم زمینههای اقلیمی، تاریخی و فرهنگی محله، در کیفیت کار روزنامهنگاری محلی با اهمیت است؛ اما آنها در هیچیک از این زمینهها شناخت کافی ندارند. همچنین، در خصوص مشکلات و محدودیتهای روزنامهنگاری محلی، یافتهها نشان داد فقط حدود نیمی از مدیران، دبیران، خبرنگاران و استادان برجسته روزنامهنگاری از مشکلات و محدودیتها، آگاهی دارند. تمام مدیران، دبیران، خبرنگاران و استادان برجسته روزنامهنگاری، به پایین بودن وضعیت اقتصادی و اجتماعی مخاطبان  محلی خود، واقفاند.

پیروزی مشروطیت گفتمان جدیدی بود برای روزنامه نگاران زن تا دراین بستر به تغییرگفتمان فرهنگی بیاندیشند. بیشتر نشریات زنان درتهران فعالیت داشتند ومعدودی ازآنها درخارج از مرکز منتشر می شد. بدیهی است روزنامه نگاری محلی ویژگی های خاصی دارد واختصاص آن به زنان آن را ویژه تر می کند. دراین پژوهش دو نشریه محلی زنانه که دراوایل دوره پهلوی فعالیت داشتند مورد بررسی قرار می گیرد. نشریه پیک سعادت نسوان که درشمال کشور منتشر می شد ونشریه نورافشان که درجنوب کشور به چاپ می رسید. هدف این مقاله بیان اشتراکها وتفاوت های دوفضای فرهنگی درشمال وجنوب کشور است که بر خواستها ونوع مواجهه این دونشریه تاثیر گذارده است. این مقاله با بهره گیری از آرشیو نشریات وبه شیوه توصیفی- تحلیلی تنظیم شده است ودر پی پاسخ به این پرسش است که تفاوت محل انتشاراین دونشریه چگونه در دغدغه های زنان روززنامه نگاری که از دومحیط فرهنگی متفاوت برآمده بودند تاثیرگذارده است. دستاورد پژوهش حاکی ازآن است که گرایش درشمال تحت تاثیرهمسایه شمالی و اندیشه های سوسیالستی عمدتاً حول نگاهی سلبی به تجدد ودرجنوب مبتنی برنگرش ایجابی به تجدد وتوسعه محور بوده است.