عبدالوهاب سماوی

هدف این پژوهش، ساخت و اعتباریابی مقیاسی برای سنجش نگرش نسبت به فرزندآوری در زنان شاغل بدون فرزند بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان شاغل در شهر گلپایگان در سال های ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۲ بود که در بخش های دولتی و خصوصی اشتغال داشتند. نمونه گیری به روش در دسترس انجام شد و ۲۳۹ نفر از این زنان در مطالعه شرکت کردند. پرسشنامه سنجش نگرش به فرزندآوری، پس از بررسی روایی صوری و محتوایی و حذف ماده های تکراری یا مشابه، در قالب نسخه ای ۷۶ سؤالی طراحی گردید. با اجرای تحلیل عاملی، ۱۵ عامل اصلی استخراج شد که درمجموع، 86/79 درصد از واریانس کل پرسشنامه را تبیین کردند. در ادامه، با به کارگیری چرخش واریماکس و حذف یک عامل، ساختار نهایی ابزار شامل ۱۴ عامل با بارهای عاملی بالاتر از ۰/۵۰ مورد تأیید قرار گرفت. ضریب آلفای کرونباخ برای کل مقیاس 96/0 به دست آمد که بیانگر هماهنگی درونی بسیار مطلوب گویه ها و اعتبار بالای ابزار است. همچنین، اعتبار بازآزمایی مقیاس ازطریق ضریب همبستگی 74/0 تأیید شد که نشان دهنده ثبات و همسانی مناسب پاسخ ها در طول زمان است.