یاسمن قاسمی

در سال های اخیر، توسعه فناوری های مالی و هوش مصنوعی موجب تحول بنیادین در صنعت خدمات مالی و سرمایه گذاری شده است. یکی از مهم ترین نوآوری های این حوزه، ربات های مشاور مالی هستند که با استفاده از الگوریتم های هوشمند و تحلیل داده های مالی و رفتاری، خدمات سرمایه گذاری شخصی سازی شده ارائه می دهند. هدف این پژوهش، طراحی یک ربات مشاور مالی شخصی سازی شده برای سرمایه گذاران خرد ایرانی است که بتواند با در نظر گرفتن ویژگی های رفتاری، سطح ریسک پذیری و اهداف مالی افراد، پیشنهادهای بهینه سرمایه گذاری ارائه دهد. این پژوهش از نوع کاربردی توسعه ای بوده و با رویکرد طراحی سیستم هوشمند انجام شده است. در این چارچوب، از ترکیب مفاهیم مالی رفتاری، هوش مصنوعی و بهینه سازی پرتفوی استفاده شده است. با توجه به ویژگی های رفتاری سرمایه گذاران خرد، از جمله سوگیری های شناختی، تصمیم گیری احساسی و محدودیت دسترسی به اطلاعات تخصصی، استفاده از سیستم های مشاوره مالی هوشمند می تواند نقش مهمی در بهبود کیفیت تصمیم گیری ایفا کند. همچنین این فناوری امکان کاهش وابستگی به مشاوران انسانی و افزایش دسترسی برابر به خدمات مدیریت سرمایه را فراهم می سازد. در بازارهای نوظهور مانند ایران، که نوسانات و عدم تقارن اطلاعاتی بالاست، بهره گیری از ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی اهمیت بیشتری پیدا می کند. علاوه بر این، توسعه چنین سیستم هایی می تواند به ارتقای شفافیت، افزایش کارایی بازار و بهبود تخصیص منابع مالی در سطح خرد کمک کند.نتایج نشان می دهد که بهره گیری از ربات های مشاور مالی می تواند موجب کاهش سوگیری های رفتاری سرمایه گذاران، بهبود تخصیص دارایی ها و افزایش بازده تعدیل شده بر ریسک شود. همچنین شخصی سازی خدمات مالی نقش مهمی در افزایش رضایت و اعتماد سرمایه گذاران خرد دارد. در نهایت، طراحی یک سیستم بومی سازی شده متناسب با شرایط بازار سرمایه ایران می تواند به ارتقای کارایی تصمیم گیری مالی در سطح فردی کمک کند و زمینه توسعه خدمات نوین مالی در کشور را فراهم سازد.

ویروس کرونا با سرعت زیادی در حال گسترش در جهان است و انسان با تمام توان خود تلاش دارد در برابر این ویروس از خود محافظت کند. آدمی مانند سالیان گذشته تکنولوژی را راه حلی برای برون رفت از این شرایط در نظر گرفته و دست به دامان آن شده است. روش های غربالگری، پیشگیری و درمان مختلفی با استفاده از تکنولوژی گسترش یافته است. استفاده از تب سنج های دیجیتال، ماسک های متنوع، لباس های کامل پیشگیری مانند گان و لباس اورال(Overall) و دستگاه های ونتیلاتور از جمله استفاده های مختلف از تکنولوژی در این راستاست. انسان زدایی تکنولوژی ویژگی ای است که از گذشته نیز مطالب متعددی در باب آن نگارش شده و مورد توجه قرار گرفته است. در این مقاله تلاش شده است با استفاده از دریچه نگاه فلاسفه ای همچون لاتور، فینبرگ و هایدگر به مقوله انسانی کردن تکنولوژی پزشکی بپردازیم و اینکه آیا می توان برای ارتقاء رابطه پزشک و بیمار در این شرایط، تکنولوژی های انسانی ساز را جایگزین تکنولوژی های انسان زدا کنیم یا خیر.