معصومه ایمان نژاد

هدف: انتخاب رشته و شغل تصمیم مهمی است. سیستم آموزشی با چالش هایی در کمک به افراد برای پیدا کردن نقش های مناسب حرفه ای و اجتماعی روبرو است. خدمات مشاوره تحصیلی می توانند به طور مؤثری از این امر حمایت کنند. این مطالعه تجربیات امنا های آموزشی را با مشاوره تحصیلی ارزیابی می کند تا به اهداف سند تحول بنیادین دست یابند و برنامه ریزی آموزشی را بهبود بخشند.   روش شناسی: این تحقیق از رویکرد مختلط کاربردی استفاده می کند و روش های کمی (توصیفی-پیمایشی) و کیفی (پدیدارشناسی تفسیری) را ترکیب می کند. مطالعه کمی شامل 450 امین آموزشی از مدارس دوره متوسطه سال اول آذربایجان شرقی بود که از طریق نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. در بخش کیفی، 25 مشاور انتخاب شدند تا به اشباعت برسند. یک پرسشنامه ساخته شده توسط پژوهشگر که توسط کارشناسان تأیید شده و دارای آلفای کرونباخ 0.86 بود، برای جمع آوری داده ها در بخش کمی استفاده شد. داده های کیفی از طریق مصاحبه های نیمه ساختار یافته جمع آوری شد که اعتبار آن از بازخورد کارشناسان تأمین شد. تحلیل داده ها شامل آمار توصیفی و استنباطی در SPSS27 و تحلیل تماتیک برای دستیابی به بینش های کیفی بود. نتایج: یافته ها نشان می دهند که تحقق تمام شش شاخص طرح آموزشی، به طور متوسط، بالاتر از میانگین توسط امناهای آموزشی درک شده است. با این حال، کیفیت تحقق آن ها نشان دهنده چندین ضعف و چند قدرت است. شاخص اولویت دار برای تحقق، منابع، امکانات و تجهیزات بود در حالی که پایین ترین آن، تقویم اجرایی، ارزیابی و نظارت بود. بنابراین، ذینفعان بر نیاز به توجه جدی به بهبود کیفیت تمام شاخص ها، به ویژه تقویم اجرایی و فرآیندهای ارزیابی تأکید می کنند. نتایج و پیشنهادات : این مطالعه نتیجه گیری می کند که هرچند سطح اجرایی طرح مشاوره تحصیلی قابل قبول است، کیفیت آن رضایت بخش نیست و نیاز به نظارت و تجدیدنظر مستمر دارد. ن وآوری و اصالت : این مطالعه به طور منحصر به فردی رویکردهای کمی و کیفی را برای بررسی دامنه و کیفیت اجرای طرح مشاوره تحصیلی ترکیب کرده و راه حل هایی برای بهبود و اصلاح برنامه ریزی آموزشی ارائه می دهد، موضوعی که پیش از این به این شکل مورد بررسی قرار نگرفته است.

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش فرهنگ مدرسه بر فعالیت درس پژوهی معلمان دوره ابتدایی شهر تبریز انجام شد. روش تحقیق این پژوهش بر حسب هدف تحقیق، کاربردی و بر حسب نحوه گردآوری داده ها از نوع توصیفی-پیمایشی و به لحاظ ماهیت از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش را تمامی معلمان مدارس دولتی در مقطع ابتدایی شهر تبریز تشکیل می دهند که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای و براساس جدول کرجسی مورگان، 354 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه استاندارد فرهنگ مدرسه سلفی و سعید(2007) و پرسشنامه محقق ساخته درس پژوهی استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون همبستگی و رگرسیون چندگانه استفاده شد. یافته های تحقیق نشان داد که بین صلاحیت حرفه ای معلمان، تعامل معلمان با کارکنان و مدیریت، تعامل معلمان با یکدیگر، مشارکت والدین در فعالیت های مدرسه و بهره گیری از تسهیلات فیزیکی مدرسه با فعالیت درس پژوهی رابطه مثبت و معنی دار وجود دارد. نتایج ضریب رگرسیون متغیرهای پیش بین نشان داد که تمامی مولفه های فرهنگ مدرسه (بهره گیری تسهیلات فیزیکی مدرسه، تعامل معلمان با کارکنان و مدیریت، تعامل معلمان با یکدیگر، مشارکت والدین در فعالیت های مدرسه و صلاحیت حرفه ای معلمان) می توانند فعالیت درس پژوهی را به گونه ای معنادار تبیین کنند.

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش فلسفه برای نوجوانان با روش کندوکاو فلسفی با بهره گیری از داستان های متون کلاسیک فارسی بر پرورش باورهای زیبایی شناختی و قضاوت های اخلاقی دانش آموزان دوره متوسطه انجام یافته است. روش پژوهش از نوع طرح شبه تجربی می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر دانش آموزان دوره اول متوسطه شهر تبریز می باشد که از بین مناطق 5 گانه، ناحیه 4 شهر تبریز انتخاب و به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای دو مدرسه و از هر مدرسه یک کلاس انتخاب گردید. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه باورهای زیبایی شناسی تقی زاده و بابایی (1396، به نقل از احمدی، 1396) و پرسشنامه قضاوت اخلاقی دورگانداسینها و میراوارما((Dorgandacinha & Miravarma,1998 استفاده گردید. برای تجزیه و تحلیل داده از آمار توصیفی و استنباطی (تحلیل کوواریانس) استفاده شد. با توجه به نتایج پژوهش می توان گفت که میانگین گروه ه آزمایش با مقدار اتای (61/0) در متغیر باورهای زیبایی شناسی و مقدار اتای (322/0) در متغیر قضاوت اخلاقی از میانگین گروه کنترل بالاتر است و تفاوت معنی داری با یکدیگر دارند. برنامه آموزش فلسفه برای نوجوانان به روش حلقه کندوکاو فلسفی بر باورهای زیبایی شناختی و قضاوت اخلاقی نوجوانان تاثیر مثبت دارد. پس می توان نتیجه گرفت که از طریق آموزش فلسفه برای نوجوانان می توان باورهای زیبایی شناختی و قدرت قضاوت اخلاقی آنان را تقویت کرد.