محمد ظهرابی

Over the last few years, the realm of foreign language learning has witnessed an abundance of research concerning the effectiveness of corrective feedback on the acquisition of grammatical features, with the study of other target language subsystems, such as pronunciation, being few and far between. In order to bridge this gap, the present study intended to investigate and compare the immediate and delayed effect of explicit (overt) and implicit (covert) corrective feedback (CF) on treating segmental word-level pronunciation errors committed by adult EFL learners of an institute in Tabriz named ALC. To this end, through a quasi-experimental study and random sampling, three groups were formed, an explicit, an implicit and a control group, each consisting of 20 low proficient EFL learners. Besides, considering the levels that learners were assigned to, based on the institute’s criteria, a Preliminary English Test (PET) was administered in order to determine the proficiency level of learners. Having administered the pretest before treatment, to measure the longer-term effect of explicit vs. implicit CF on segmental word-level pronunciation errors, the study included delayed posttests in addition to immediate posttests all of which included reading passages containing 40 problematic words. The collected data were analyzed by ANCOVA and the obtained findings revealed that both explicit and implicit corrective feedback are effective in reducing pronunciation errors showing significant differences between experimental and control groups. Additionally, the outcomes showed that immediate implicit and immediate explicit corrective feedback have similar effects on reduction of pronunciation errors. The same result comes up regarding the delayed effect of explicit feedback in comparison with delayed effect of implicit feedback. However, the delayed effect of explicit and implicit CF lowered comparing to their immediate effect due to time effect. Pedagogically, this study could enhance teachers’ effort, knowledge, and beliefs in teaching pronunciation and providing corrective feedback to pronunciation errors.   Keywords:corrective feedback; explicit CF; implicit CF; segmental word-level pronunciation errors   طی چند سال اخیر، در حوزه ی آموزش زبان انگلیسی شاهد تحقیقات کثیری در زمینه ی ﺗﺄثیر بازخورد اصلاحی بر یادگیری ساختار های دستور زبان انگلیسی بوده ایم.  با این وجود، در رابطه با ﺗﺄثیر آن در یادگیری تلفظ صحیح زبان انگلیسی تحقیقات بسیار اندکی انجام شده است. به منظور پر کردن این ﺧﻸ، مطالعه ی حاضر سعی داشته به بررسی و مقایسه ی ﺗﺄثیرات آنی و مدت دار بازخورد اصلاحی صریح و ضمنی در بهبود خطاهای تلفظی واحد های زنجیری در کلمات انگلیسی بپردازد.بدین منظور، طی یک تحقیق نیمه تجربی، شرکت کنندگان که از زبان آموزان انگلیسی به عنوان زبان خارجی انتخاب شده بودند به سه گروه صریح، ضمنی و کنترل تقسیم شدند. هر کدام از این گروه ها شامل 20 زبان آموز سطح پایین بوده که تواناییشان در تلفظ لغات مورد نظر از طریق پیش آزمون، پس آزمون فوری و پس آزمون تاخیری اندازه گیری شد.اطلاعات به دست آمده از طریق آزمون تحلیل کوواریانس ANCOVA تحلیل و بررسی شد. تفاوت معنادار بین گروههای آزمایشی و کنترل در یافته های به دست آمده نشان می دهد که هر دو بازخورد صریح و ضمنی تاثیر بسزایی در کاهش خطاهای تلفظی زبان آموزان در پس آزمون فوری داشته است. همچنین تاثیر مشابهی در پس آزمون تاخیری دو گروه صریح و ضمنی مشاهده شد. با این وجود، مقایسه ی بین پس آزمون های فوری و تاخیری نشان داد که تاثیر بازخورد در هر دو گروه آزمایشی با گذشت زمان کاهش یافته است. کلیدواژه ها: بازخورد اصلاحی، بازخورد اصلاحی صریح، بازخورد اصلاحی ضمنی، خطاهای تلفظ زنجیره ای

به طور کلی، ارزیابی برنامه ی درسی جهت کنترل کارکرد یک واحد درسی از اهمیت بسزایی برخوردار می باشد. بدینگونه که ما می توانیم مطمئن شویم که یک واحد درسی اهداف مورد نظر خود را برآورده می کند و در نتیجه خواسته ها و نیازهای یادگیرندگان را مد نظر قرار می دهد. در این راستا، عملکرد آموزشی واحد درسی «نثر ساده و متون مطبوعاتی» که برای دانشجویان دوره ی کارشناسی در دانشگاه تبریز ارائه می شود و توسط نویسنده ی این مقاله تدریس می شود مورد ارزیابی قرار گرفت. بدین منظور، روش ارزیابی درسی براون (1995)، طبق اهداف و نیازهای درس فوق، مورد بازبینی قرار گرفته و از پنج عنصر به هفت عنصر افزایش یافت: اهداف، دیدگاه ها، نیازسنجی، زمان، فعالیت های کلاسی، مطالب، و ارزشیابی. به منظور جمع آوری داده های کمی و کیفی روش ترکیبی مورد استفاده قرار گرفت. داده های کمی از طریق پرسشنامه جمع آوری شد که شامل 35 مورد بر پایه ی عناصر درسی بود، یعنی پنج مورد برای هر عنصر. همچنین، داده های کیفی از طریق مصاحبه ی نیمه ساختار یافته جمع آوری شد. تعداد 36 نفر دانشجوی دوره ی کارشناسی در این تحقیق شرکت داشتند: 12 نفر پسر و 24 نفر دختر. نتایج مطالعه نشان می دهد که این واحد درسی می تواند در گسترش دادن دانش زبانی، فرهنگی، و اجتماعی دانشجویان بسیار موثر باشد. با این وجود، بایستی تغییراتی در آن انجام شود تا بیشتر مفید واقع گردد. بدیهی است هفت عنصر برنامه درسی پیشنهادی توسط نویسنده ی این مقاله می تواند جهت بررسی هر واجد درسی مورد استفاده قرار گیرد.