بررسی و نقد مطالعات حوزه عدالت فضایی در مقیاس فراشهری ایران (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
هر پژوهش علمی سعی بر آن دارد که براساس بنیان های فلسفی و پارادایم خاص خود، به شناخت و تحلیل موضوعات قابل طرح در آن حوزه دست یابد. مطالعات حوزه عدالت فضایی نیز از این قاعده مستثنی نیست. ازاین رو، در این مقاله با بازشناسایی پارادایم فضامندی و بنیان های فلسفی آن، به بررسی و نقد مطالعات حوزه عدالت فضایی در مقیاس فراشهری در ایران می پردازیم؛ درنتیجه، میزان تبعیت این مطالعات از الزامات پژوهشی پارادایم فضایی مشخص خواهد شد. پژوهش حاضر از نوع پژوهش های بنیادی نظری است که با بهره گیری از منابع کتابخانه ای و روش استدلال منطقی، در تلاش است به پرسش های طرح شده، پاسخ دهد. همچنین با استفاده از روش فراترکیب به بررسی ویژگی های اساسی مطالعات موجود، اقدام شده و مقوله های کلیدی جهت نقد نهایی، استخراج می شود. در انتها، با بهره گیری از چهارچوب نظری و یافته ها، به مقایسه مطالعات موجود با الزامات نظری پارادایم فضامندی، پرداخته و کاستی های هستی شناسانه، معرفت شناسانه و روش شناسانه آن ها شناسایی می شود.A Critical Review of Spatial Justice Studies at the Supra-Urban Scale in Iran
As with all scholarly inquiry, investigations of spatial justice derive their analytical frameworks from fundamental philosophical assumptions about the nature of space and knowledge. This study undertakes a critical examination of Iranian spatial justice research at supra-urban scales, with particular attention to how such studies engage with core paradigmatic concepts of spatiality. Our dual objectives involve: (1) rearticulating the philosophical foundations and spatial paradigms that should inform such research, and (2) systematically evaluating existing studies' adherence to spatial research's epistemological and methodological requirements. Employing a conceptual framework methodology, this investigation combines traditional library research with rigorous logical analysis. The meta-synthesis approach enables systematic review and thematic categorization of key characteristics across the body of existing studies. This analytical process reveals three primary dimensions for critical assessment: First, at the ontological level, we assess how studies conceptualize the very nature of spatial relationships in justice contexts. Second, epistemologically, we examine their approaches to generating valid knowledge about spatial justice phenomena. Third, methodologically, we evaluate their research designs and analytical techniques against spatial paradigm requirements. Through this tripartite evaluation, the study identifies significant conceptual gaps in current Iranian spatial justice research, particularly regarding the integration of spatial theory with empirical investigation at supra-urban scales. The findings highlight both theoretical weaknesses in engaging with spatial paradigms and methodological shortcomings in addressing the complex, multi-scalar nature of spatial justice issues.
تبلیغات
