مقایسه انسان انگاری مرگ در حدیقه الحقیقه و مثنوی معنوی بر اساس دیدگاه لیکاف و جانسون (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
استعاره «انسان انگاری» از دیدگاه لیکاف و جانسون، به معنای اختصاص دادن برخی از جنبه های وجودی انسان (حوزه مقصد) به مفاهیم ذهنی و اشیا بی جان (حوزه مبدا) است.اهمیت این نوع استعاره، در این است که انسان، می تواند با قالبی انسانی بخشیدن به مفاهیم انتزاعی، به درک و پذیرش بهتر آنها کمک کند.هدف دراین پژوهش نیز بررسی مقایسه ای انسان انگاری مرگ در حدیقه الحقیقهومثنوی معنوی، بر مبنای دیدگاه لیکاف و جانسون و با روش اسنادی است. یافته های پژوهش نشان می دهد انسان انگاری مرگ در این دو اثر،در قالب استعاره کلی «مرگ به مثابه انسانی با روابط و تعامل اجتماعی» به تصویر کشیده شده که این استعاره، خود دارای دو زیر مجموعه «مرگ به مثابه انسانی با رابطه و تعامل تقابلی» و «مرگ به مثابه انسانی با روابط و تعامل مودت آمیز» است.نتایج پژوهش نشان دهنده این است که در اندیشه سنایی، مرگ در رابطه و تعامل «تقابلی»، در جایگاه سرهنگ، جنگجو و قاتلی است که در پی اعمال قدرت، به سویه فرودست است و دررابطه و تعامل «مودت آمیز»،در قالب چوپان، پیر و مهمان، به «همکاری» با سایر انسا ن ها می پردازد.دراندیشه مولانا انسان انگاری مرگ، بیشتراز نوع «تقابلی» است که در آن، مرگ به مثابه قاضی و جنگجو درتقابل با انسان هایی چون مجرم، محکوم و آگاهی گیرنده است.در نتیجه مرگ،دراندیشه سنایی،انسانی «یاریگر» و «تنبیه کننده»به مخاطب معرفی می شود؛در حالی که از دید مولانا،مرگ انسانی اصلاح کننده و عادل است.در واقع مولانا بر اساس فضایی نظامی و خشن، رابطه بین انسان و مرگ را ترسیم کرده است.اما، سنایی در کنار چنین توصیفاتی، بر رابطه و تعامل از نوع صلح، همبستگی وآرامش نیز توجه داشته است.A Comparison of Death Anthropomorphism in Hadigeh and Masnavi Ma'navi Based on Lakoff and Johnson's Perspective
The metaphor of humanism from Lakoff and Johnson's point of view means assigning some aspects of human existence(the destination field)to mental concepts and inanimate objects(origin field) orThe significance of this metaphor is that by taking advantage of the knowledge that it has about many aspects of his existence, he can help to better understand and accept abstract concepts by humanizing themThe aim of this study was to compare the humanism of death in Hadigheh and Masnavi based on Lakoff and Johnson's viewpoint and by documentary method.The findings show that death anthropomorphism in these two works is depicted in the form of a general metaphor of "death as a human with social relations and interaction", which has two subcategories of "Death as human with relation and confrontational interaction" and "Death as human with relations and amicable interaction".The results of his research show that, in Sanaei's thinking, death is in relation and "confrontational" interaction, as a colonel, warrior and murderer who seeks to exercise power to the lower hand, and in loving relations, in the form of shepherds, old andguests,he"cooperates"with other people.In Rumi's thought, the humanization of death is more than a "confrontational type, in which death as a judge, a martyr, colonel and warrior is at odds with people such as thecriminal,theconvictandthereceiverofawareness.Consequently,in Sanaei's thought, a person is introduced as helper In fact, based on a military and violent atmosphere,Rumi has drawn the relationship between man and death,but Sanaei has also focused on the relationship and interaction of peace, solidarity and tranquility.
تبلیغات
