مذاکره حسابرس

این پژوهش به بررسی تاثیر خودشیفتگی مدیران بر طول دوره مذاکره حسابرس می پردازد. به لحاظ نظری مدیران خودشیفته، با شاخص های رفتاری نظیر غیر منطقی بودن، انعطاف ناپذیری، استثمار دیگران، نقض قوانین، هنجارهای اجتماعی، منجر به تاثیر بر مذاکرات حسابرس می شوند. به طور مشخص پژوهش حاضر به دنبال پاسخگویی این مساله است که آیا خودشیفتگی مدیران بر طول دوره مذاکره حسابرس تاثیر معناداری دارد؟ انتظار می رود نتایج پژوهش به کیفیت حسابرسی در بورس اوراق بهادار تهران کمک نماید. پژوهش حاضر برای اندازه گیری خودشیفتگی مدیران از دو معیار اندازه امضا مدیران و پاداش نقدی مدیران استفاده شده است. برای طول دوره مذاکره حسابرس بعد زمان در نظر گرفته شده است. برای آزمون فرضیه ها از رگرسیون خطی چند متغیره و روش گشتاوری تعمیم یافته بهره گرفته می شود. برای آزمون فرضیات پژوهش 140 از داده های شرکت هایی که در بورس اوراق بهادار تهران پذیرفته شده اند بین سال های 1391-1400 از یادداشت های پیوست، صورت های مالی، سایت کدال و نرم افزار ره آورد نوین، جمع آوری شده است. بر اساس یافته های تجربی، خودشیفتگی مدیران با معیار اندازه امضا مدیران بر طول دوره مذاکره حسابرس تاثیر منفی دارد که با کاهش خودشیفتگی مدیران طول دوره مذاکره حسابرس کوتاه تر می شود و تاخیر در گزارش اتفاق نمی افتد و مذاکره کوتاه ترخواهد شد. فرضیه پژوهش رد می شود. خودشیفتگی مدیران با معیار پاداش نقدی مدیران بر طول دوره مذاکره حسابرس تاثیر مثبت دارد.با افزایش خودشیفتگی مدیران طول دوره مذاکره حسابرس طولانی تر می شود و تاخیر در گزارش اتفاق می افتد و مذاکره طولانی تر خواهد شد. فرضیه پژوهش تائید می شود.