شهرستان زبرخان

برگزاری رویدادها و جشنواره ها، به خصوص رویدادهای مذهبی، فرصتی را فراهم می آورد تا افراد گردشگر و جامعه ی میزبان با فرهنگ و عقاید هم بیشتر آشنا شوند و همچنین می تواند زمینه ساز ارتباط مهاجران روستایی با زادگاه خود باشد؛ لذا هدف اصلی در این مطالعه ارزیابی تأثیر گردشگری رویدادهای مذهبی بر پیوندهای اجتماعی مهاجران روستاها با زادگاه خود است. پژوهش حاضر، از نظر روش ، توصیفی تحلیلی و، از نظر هدف، کاربردی است. جامعه ی آماری مورد مطالعه را گردشگران مهاجر روستایی ساکن در شهر تشکیل می دهند. تعداد نمونه ها در این بخش برابر با 96 نفر از گردشگران با اصالت روستایی در شش روستای انتخابی و هدفمند در شهرستان نیشابور و زبرخان است. یافته ها با استفاده از نرم افزار  spss تحلیل شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد میانگین متعلق به بعد پیوندهای اجتماعی مهاجران برابر با 53/2 است. همچنین یافته ها تأثیر متوسط و نسبتا بالای گردشگری رویدادهای مذهبی را در بهبود شاخص های پیوند اجتماعی روستاهای مورد مطالعه نشان می دهد؛ بنابراین توسعه و تقویت گردشگری رویدادها در روستاها می تواند یکی از استراتژی های مهم برای حفظ اصالت روستایی مهاجران و تقویت انگیزه های مهاجرت بازگشتی آنان به روستا باشد. 

زمینه و هدف : صنعت گردشگری از بزرگ ترین صنایع در جهان و مهم ترین منبع درآمد و ایجاد فرصت های شغلی است. در همین راستا جوامع با اقدام به برند سازی در عرصه گردشگری باعث ایجاد تمایز و توسعه گردشگری روستایی می شوند. هدف مطالعه حاضر تحلیل فضایی شاخص های برند گردشگری مقصد در سکونت گاه های روستایی است. روش شناسی : روش تحقیق جمع آوری اطلاعات این پژوهش توصیفی- تحلیلی و به صورت اسنادی و میدانی (پرسش نامه) است. جامعه آماری پژوهش خانوارهای روستایی است که با توجه به فرمول کوکران 165 خانوار از کل 4726 خانوار روستایی ساکن در 10 روستای شهرستان زبرخان بررسی شده اند. یافته ها : بر پایه نتایج در مورد شاخص های ایجاد برند گردشگری روستایی، بررسی وضعیت شاخص ها در سطح روستاهای مورد مطالعه با استفاده از آزمون تی تک نمونه ای نشان داد روستای دیزبادعلیا در شاخص های تصویر برند، کیفیت ادراک شده و آگاهی از برند به ترتیب با میانگین 3/53، 3/83 و 4/29 رتبه اول و روستای اردوغش با میانگین 4/66 در شاخص حس تعلق به مکان، رتبه اول را به خود اختصاص دادند و همچنین براساس نتایج آزمون T شاخص حس تعلق به مکان و کیفیت ادراک شده به ترتیب با میانگین های 4/36 و 3/47 به عنوان مهم ترین شاخص های برند گردشگری در روستاهای مورد مطالعه بوده اند. نتیجه گیری و پیشنهادات : با استفاده از روش تصمیم گیری چند معیاره ماباک مشخص شد شاخص های مؤثر بر ایجاد برند گردشگری در روستاهای دیزبادعلیا، اردوغش، باغشن و حاجی آباد به ترتیب با وزن های نهایی 33/23-، 33/46-، 33/46 و 33/56- بالاتر از حد ایده آل مثبت و در روستاهای حصار زبرخان، عصمت آباد و گرینه به ترتیب با وزن های 34/14-، 33/86- و 33/74- پایین تر از حد ایده آل است. نوآوری و اصالت : تحقیق حاضر در زمره معدود تحقیقاتی است که در حوزه برند گردشگری در منطقه مورد مطالعه انجام پذیرفته است.