یادگیری خودتنظیمی

این پژوهش با هدف پیش بینی سازگاری تحصیلی براساس یادگیری خودتنظیمی، خودکارآمدی تحصیلی و توانمندی تحصیلی- روانی انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع هم بستگی است. جامعه آماری، دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه در شهر قم در سال تحصیلی 03-1402 و به تعداد 21319 نفر بودند. از جامعه مذکور براساس جدول کرجسی و مورگان نمونه ای 380 دانش آموز به روش خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند تا پرسش نامه های سازگاری تحصیلی بیکر و سریاک (1984)، یادگیری خودتنظیمی بوفارد و همکاران (1995)، خودکارآمدی تحصیلی زاژاکووا و همکاران (2005) و توانمندی تحصیلی- روانی شفیع آبادی و همکاران (1389) را تکمیل نمایند. تجزیه وتحلیل داده ها از طریق تحلیل رگرسیون خطی چندگانه و به کمک نرم افزار SPSS26 انجام شد. یافته ها نشان داد که یادگیری خودتنظیمی، خودکارآمدی تحصیلی و توانمندی تحصیلی- روانی قابلیت پیش بینی سازگاری تحصیلی را دارند (05/0p<). براساس ضرایب اتا، یادگیری خودتنظیمی 5/21 درصد، خودکارآمدی تحصیلی 9/9 درصد و توانمندی تحصیلی - روانی 5/19 درصد از تغییرات سازگاری تحصیلی را پیش بینی می کنند. نتیجه پژوهش نشان داد، سازگاری تحصیلی از طریق یادگیری خودتنظیمی، خودکارآمدی تحصیلی و توانمندی تحصیلی- روانی قابل پیش بینی است. بنابراین به منظور افزایش سازگاری تحصیلی در دانش آموزان لازم است تا بر یادگیری خودتنظیمی، خودکارآمدی تحصیلی و توانمندی تحصیلی- روانی تمرکز نمود.

مقدمه و هدف: هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه خودکارآمدی تحصیلی و انگیزه تحصیلی با یادگیری خودتنظیمی و کیفیت یادگیری دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر داراب بود. روش شناسی پژوهش: روش پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر داراب به تعداد 1495 نفر بود که با شیوه نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای و بر حسب جدول مورگان تعداد 300 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه کیفیت یادگیری رحمانی (1389)، پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی جینک و مورگان (1999)، پرسشنامه انگیزش تحصیلی هارتر (1981) و پرسشنامه خودتنظیمی پنتریچ ودی گروت (1990) بود و تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از آزمون های آماری ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون همزمان انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد بین یادگیری خودتنظیمی با خودکارآمدی تحصیلی و انگیزه تحصیلی رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد و همچنین بین کیفیت یادگیری با خودکارآمدی تحصیلی و انگیزه تحصیلی رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد یادگیری خودتنظیمی براساس خودکارآمدی تحصیلی و انگیزه تحصیلی دانش آموزان به طور مثبت پیش بینی می شود و کیفیت یادگیری براساس خودکارآمدی تحصیلی و انگیزه تحصیلی دانش آموزان به صورت مثبت پیش بینی می شود. بحث و نتیجه گیری: بین یادگیری خودتنظیمی با خودکارآمدی تحصیلی و انگیزه تحصیلی و بین کیفیت یادگیری با خودکارآمدی تحصیلی و انگیزه تحصیلی رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد. همچنین یادگیری خودتنظیمی براساس خودکارآمدی تحصیلی و انگیزه تحصیلی و کیفیت یادگیری براساس خودکارآمدی تحصیلی به صورت مثبت پیش بینی می شود.