محمدحسن عبداللهی

هدف پژوهش حاضر کاوش راهکارهای توسعه استعدادیابی در ورزش کودکان با رویکرد تحلیل تماتیک بود. روش پژوهش حاضر کیفی و از نوع تحلیل تماتیک بود. جامعه آماری این تحقیق، همه اساتید تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه های سطح کشور (به طور خاص مدیریت ورزشی و رفتار حرکتی)، اساتید و متخصصان تعلیم و تربیت و تمامی افرادی بودند که در زمینه ورزش تربیتی و استعدادیابی ورزشی فعالیت داشتند. روش نمونه گیری به صورت هدفمند بود و از مصاحبه نیمه ساختاریافته استفاده شد و طی فرایندی و مصاحبه با 17 نفر، به نقطه اشباع نظری رسید. اطلاعات به دست آمده کدگذاری و تجزیه و تحلیل شدند و براساس روش تحلیل تماتیک نمایش داده شدند. در مرحله اول، 53 مفهوم از مصاحبه با خبرگان استخراج شد. این مفاهیم در مرحله دوم با انسجام بیشتر و تحلیل و تفسیر بهتر در قالب 16 تم فرعی انتزاعی تر کدگذاری شد. در مرحله بعد، 16 تم فرعی تولیدشده در قالب شش تم اصلی با عنوان «رسمی، آموزشی، حمایت و استاندارسازی، اجتماعی و تبلیغاتی سرمایه ای» طبقه بندی شد. با توجه به اهمیت مضامین شناسایی شده در بحث توسعه استعدادیابی کودکان که ترکیبی از عناصر اجتماعی، علمی، فرهنگی و آموزشی و... است، پیشنهاد می شود که این عناصر در سیاست گذاری های کلان و برنامه های بلندمدت در نهادهای ورزشی و غیرورزشی مرتبط با استعدادیابی ورزش کودکان، به عنوان راهکارهای توسعه گرا قلمداد شود؛ زیرا در آینده نزدیک شاهد پشتیبان سازی مناسب و ارتقای سطح سلامت جامعه باشیم.

مسیحیت همواره با چالش تحول آموزه ها مواجه بوده است. با وجود این، تعبیر «تحول» چندان خوشایند کلیسای کاتولیک نیست. مسئله این است که تحول آموزه های دینی تا چه حدی پذیرفتنی است؟ از نظر نیومن، تحول آموزه ای قابل توجیه است و راه حل صحیح کلیسای کاتولیک در این زمینه، نظریه «توسعه آموزه مسیحی» است. او توسعه را امری گریزناپذیر برای هر اندیشه زنده می داند. از نظر وی، فهم یک ایده عمیق بدون طی زمانی طولانی و تفکری عمیق امکان پذیر نیست. مکاشفه الهی تنها با یک توسعه راستین زنده است. رسولان فقط تا حدی مکاشفه الهی را درک کرده اند. در فرایند توسعه بعدی، با تحقق مکاشفه های جدید، جنبه های بدیعی از آن توسط مرجعیت خطاناپذیر کلیسا درک و تضمین شده است. نیومن بر اساس ویژگی های مسیحیت اولیه، تحول آموزه ای را مورد انتظار و ضروری می داند و کوشیده است که ثابت کند آموزه های کنونی همان توسعه های مورد انتظارند و عمل به آنان وظیفه ای منطقی است. او معیارهای هفت گانه ای را جهت تمایز توسعه راستین از فساد ارائه داده است. این معیارها عبارت اند از: حفظ نوع، تداوم و پیوستگی اصول؛ قدرت جذب و یکسان سازی؛ توالی منطقی؛ پیش بینی آینده یک ایده؛ کنشی استوار بر پیشینه خود؛ و قدرت مستمر. این نظریه خالی از اشکالاتی اساسی همچون استواری بر شواهد ضعیف و ندیدن شواهد مخالف نبوده و در زمینه حل مسئله ناتوان است. نویسندگان این مقاله تلاش کرده اند که با استفاده از روش مطالعات اسنادی به تحلیل این نظریه بپردازند.

مطالعه حاضر با هدف بررسی مزایای استفاده از دوچرخه عمومی به عناون وسیله حمل و نقل عمومی با هدف توسعه پایدار انجام گرفت. پژوهش حاضر کاربردی از نوع پژوهش های توصیفی-پیمایشی و به صورت میدانی می باشد. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه شهروندان مرد ثبت نام کننده در سامانه دوچرخه عمومی شهر شیراز در سال 1401-1403 بود که به صورت مستمر از دوچرخه های عمومی- اشتراکی استفاده می کردند به تعداد 310 نفر در نظر گرفته شد. حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان به تعداد 170 نفر محاسبه گردید. به منظور سنجش مزایای استفاده کاربران از دوچرخه های عمومی از پرسشنامه ای شامل 24 سؤال که در 5 مؤلفه مزیت زیست محیطی، مزیت مالی، مزیت مکانی، مزیت سلامتی، مزیت اجتماعی و مزیت انگیزشی استفاده شد که این ابزار برگرفته از پژوهش هوانگ (1998) و لیم (2006) بوده است. نتایج تحلیل عاملی تاییدی نشان داد که مزایای استفاده از دوچرخه عمومی بر مبنای بیشترین میزان تأثیر عبارت اند از: مزیت انگیزشی، مزیت سلامتی، مزیت محیط زیستی، مزیت اجتماعی، مزیت مالی و مزیت مکانی. این نتایج می تواند استراتژی توسعه ورزش و سلامتی با تمرکز بر استفاده از دوچرخه و بوسیله اتخاذ راهبردهای مرتبط به مزایایی مورد بررسی همچون توجه به استقرار مناسب فواصل ایستگاه ها، تعداد مناسب ایستگاه ها، ارزش خوب در برابر قیمت پرداختی و فرایند تولید دوستانه با محیط زیست و غیره به سمت فرهنگ سازی و تغییر رفتار نسبت به استفاده بیشتر از دوچرخه و در نهایت به توسعه پایدار شهری کمک کرد.