محمدباقر جعفری

زمینه و هدف: رفتارهای انحرافی در محیط کار به معضل مهمی بدل شده، به طوری که افکار عمومی را به خود جلب کرده و جو روانی منفی را به وجود آورده است. هدف این پژوهش، شناسایی و رتبه بندی ابعاد گرایش کارکنان به رفتارهای انحرافی شغلی در صنعت بانکداری ایران می باشد. روش تحقیق: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و به صورت آمیخته اکتشافی انجام شد که در بخش کیفی از تحلیل مضمون و در بخش کمی روش فرآیند تحلیل سلسله مراتبی(AHP) برای اولویت بندی ابعاد استفاده شد. جامعه کیفی پژوهش 12 نفر از افراد خبره تا اشباع نظری بودند. بخش کمی، کارکنان بانک های دولتی و بانک های خصوصی بودند و برای تحلیل داده های کمی، از نرم افزار Expert Choice استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد ابعاد گرایش کارکنان به رفتارهای انحرافی در قالب ۵ بعد اصلی و ۱۳ سازه سازمان دهنده شناسایی شدند. نتایج روش AHP نشان داد که بیشترین وزن مربوط به جهت گیری های غیرکارکردی رفتاری (39/0) است، که بیانگر اهمیت بالای عوامل رفتاری و نگرشی کارکنان در بروز رفتارهای انحرافی است. نتیجه گیری: رفتارهای انحرافی شغلی در بانک ها عمدتاً ناشی از عوامل رفتاری و نگرشی کارکنان و ناسازگاری های درون سازمانی هستند. برای کاهش این رفتارها، لازم است سیاست های بازسازی فرهنگی، توانمندسازی کارکنان و حکمرانی اخلاق محور به صورت هدفمند اجرا شود.

این مطالعه با هدف بررسی تأثیر شبکه های اجتماعی و حمایت عاطفی بر سالمندی سالم و طول عمر در سالمندان ساکن تهران انجام شد. با توجه به افزایش تعداد سالمندان، شناخت نقش روابط اجتماعی در حفظ سلامت روانی و جسمانی آن ها برای توسعه مداخلات موثر جهت بهبود کیفیت زندگی آن ها ضروری است. این پژوهش از نوع کیفی بود و از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با 21 سالمند بالای 60 سال که به صورت هدفمند و با روش نمونه گیری گلوله برفی انتخاب شدند، انجام شد. مصاحبه ها تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. داده ها در مورد روابط اجتماعی شرکت کنندگان، نوع و کیفیت این روابط و حمایت عاطفی دریافتی جمع آوری شد. تحلیل تماتیک با استفاده از نرم افزار NVivo برای شناسایی تم ها و زیرتم های مرتبط با تأثیر روابط اجتماعی بر سالمندی سالم انجام شد. این مطالعه سه تم اصلی را شناسایی کرد: انواع روابط اجتماعی، حمایت عاطفی دریافتی و تأثیر روابط اجتماعی بر سلامت. شرکت کنندگان گزارش دادند که شبکه های اجتماعی قوی شامل خانواده، دوستان و همسایگان به طور قابل توجهی به سلامت روانی آن ها از طریق کاهش استرس، افزایش احساس شادی و تعلق و بهبود کیفیت خواب کمک می کند. علاوه بر این، تعاملات اجتماعی بهبود سلامت جسمانی را از طریق افزایش فعالیت بدنی و مدیریت بهتر بیماری ها تسهیل می کند. با این حال، شرکت کنندگان با چالش هایی مانند تنهایی، تعارضات در روابط، محدودیت های جسمانی و مالی مواجه بودند که توانایی آن ها در حفظ روابط اجتماعی را مختل می کرد. شبکه های اجتماعی و حمایت عاطفی نقش مهمی در ترویج سالمندی سالم و افزایش طول عمر سالمندان دارند. روابط اجتماعی قوی به بهبود سلامت روانی و جسمانی کمک می کند، در حالی که حمایت های اجتماعی در مواقع بحرانی به کاهش فشارها و مشکلات کمک می کند. پرداختن به موانع اجتماعی و تقویت شبکه های حمایتی می تواند بهبود قابل توجهی در کیفیت زندگی سالمندان ایجاد کند. پژوهش های آینده باید بر نمونه های بزرگ تر و متنوع تر تمرکز کنند و مکانیزم های تأثیر روابط اجتماعی بر سلامت را مورد بررسی قرار دهند.