راضیه همتی

پژوهش حاضر با هدف بررسی برازش مدل گرایش به خودشیفتگی بر اساس آسیب های دوران کودکی و کیفیت روابط بین فردی با نقش واسطه ای احساس کهتری انجام شد. این پژوهش از نظر هدف بنیادی و از نظر روش از نوع مدل سازی معادلات ساختاری بود. تعداد 200 نفر از دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهرستان کوهدشت در سال تحصیلی 1404-1403 با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. گردآوری داده ها با پرسشنامه آسیب های دوران کودکی (CTQ)، سیاهه کیفیت روابط (QRI)، شاخص مقایسه ای احساس کهتری (CFII) و سیاهه شخصیت خودشیفته (NPI) انجام شد. تحلیل داده ها با مدل سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) انجام شد. نتایج نشان داد که مدل پیشنهادی از برازش مناسبی برخوردار است. یافته های این پژوهش نشان دهنده اثرات مستقیم ترومای کودکی و کیفیت روابط بین فردی بر احساس کهتری معنادار بود (0.01>P). اما نقش واسطه ای احساس کهتری در رابطه آسیب های دوران کودکی و کیفیت روابط بین فردی با گرایش به خودشیفتگی تأیید نشد (0.05<P). به نظر می رسد متغیرهای دیگری بجز احساس کهتری در این زمینه نقش واسطه ای دارند.

پژوهش حاضر با هدف بررسی مدل ساختاری اختلالات خواب بر اساس نگرش به تصویر بدنی با نقش میانجی اعتیاد به اینترنت در دانشجویان علوم پزشکی بود. روش پژوهش از نوع همبستگی و مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش را دانشجویان واحد علوم پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی قم در نیم سال اول سال تحصیلی 1403-1402 تشکیل می دادند. تعداد 200 نفر از این دانشجویان با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامه اختلال خواب (SDQ)، پرسشنامه روابط چند بعدی خود-بدن (MBSRQ) و آزمون اعتیاد به اینترنت (IAT) را تکمیل کردند. نتایج نشان داد که بین نگرش به تصویر بدنی و اعتیاد به اینترنت با اختلالات خواب رابطه معنی داری وجود دارد (0.01>P). نگرش به تصویر بدنی و اعتیاد به اینترنت 43 درصد از واریانس اختلالات خواب را تبیین می کردند. نگرش به تصویر بدنی و اعتیاد به اینترنت بر اختلالات خواب اثر مستقیم داشتند (0.01>P). نقش میانجی گر اعتیاد به اینترنت در رابطه نگرش به تصویر بدنی و اختلالات خواب تأیید شد (0.01>P). می توان نتیجه گرفت نگرش به تصویر بدنی و اعتیاد به اینترنت عوامل مهمی در ایجاد اختلالات خواب در دانشجویان علوم پزشکی هستند.