سجاد بتویی

هدف پژوهش حاضر بررسی شیوع فرسودگی شغلی و نقش حمایت اجتماعی، تعامل معلم-دانش آموز و معنویت محیط کار در پیش بینی آن در معلمان کودکان دارای کم توانی عقلانی در دوره کووید-19 بود. روش تحقیق همبستگی بود. جامعه ی آماری پژوهش شامل کل معلمان کودکان کم توان عقلانی استان همدان بود (160=N). حجم نمونه 133 نفر بود که به روش سر شماری انتخاب شدند. داده ها با استفاده از مقیاس فرسودگی شغلی، مقیاس حمایت اجتماعی، مقیاس تعامل دانش آموز-معلم و مقیاس معنویت محیط کار گردآوری شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیری به روش گام به گام استفاده شد. نتایج توصیفی نشان داد که 55/19 درصد معلمان در دوره کووید-19 دارای فرسودگی شغلی بودند. نتایج رگرسیون گام به گام (001/0>p؛ 83/20=F) نشان داد که به ترتیب ارتباط نزدیک معلم-دانش آموز (26/0-=بتا)، تعارض معلم-دانش آموز (25/0=بتا) و حمایت اجتماعی (23/0-=بتا) توانسته اند فرسودگی شغلی معلمان را پیش بینی کنند؛ اما سهم معنویت محیط کار در پیش بینی فرسودگی شغلی معنی دار نبوده است. براساس یافته ها تقویت حمایت اجتماعی، برنامه ریزی در جهت آموزش ارتباط معلم-دانش آموز، و معنویت محیط کار از طریق کارگاه های آموزشی و برنامه های ضمن خدمت می تواند کاهش فرسودگی شغلی معلمان کودکان کم توان ذهنی را در شرایط استرس زا مانند کووید-19به دنبال داشته باشد.