حسین منتی

هدف: این پژوهش با هدف شناسایی و تحلیل تطبیقی شیوه ها و ابزارهای سنجش سلامت اداری در الگوهای پیشرو جهانی انجام شد؛ تا با استخراج درس آموخته های بین المللی، چهارچوب ارتقا سلامت اداری در کشورهایی با ساختارهای مشابه ایران را ارائه دهد. طرح پژوهش/ روش شناسی/ رویکرد: پژوهش کیفی و مبتنی بر مرور نظام مند ادبیات علمی است. داده ها با استفاده از روش هفت مرحله ای ساندلوسکی و باروسو گردآوری و تحلیل شده اند. جامعه پژوهش شامل مستندات و مدل های عملیاتی بین المللی نظیر سازمان شفافیت بین الملل، برنامه عمران ملل متحد و سازمان همکاری و توسعه اقتصادی بوده است. تحلیل داده ها با روش تحلیل محتوای کیفی انجام و روایی از طریق کدگذاری سه مرحله ای و اجماع پژوهشگران کنترل گردید. یافته ها: یافته ها نشان می دهد الگوهای سنجش سلامت اداری در قالب سیستم سلامت ملی و پیمایش های ادراکی ارائه می شوند. شاخص های ادراکی سازمان شفافیت بین الملل برای مقایسه بین المللی مناسب هستند ولی نیازمند تکمیل با داده های عینی داخلی اند؛ رویکرد برنامه عمران ملل متحد بر مشارکت کارکنان و اصلاحات تدریجی تمرکز دارد و مدل های بلوغ سازمان همکاری و توسعه اقتصادی، جامع ترین چهارچوب نهادی را فراهم می کنند. تحلیل انتقادی نشان داد به کارگیری مدل های جهانی بدون بومی سازی با چالش هایی همچون ضعف هماهنگی نهادی و محدودیت شفافیت داده مواجه است. براین اساس، مدل ترکیبی پیشنهادی پژوهش شامل پایش ادراکی-عینی، تقویت فرهنگ سازمانی و اصلاحات ساختاری مبتنی بر شواهد است. ارزش/ اصالت پژوهش: این پژوهش نخستین مرور نظام مند تطبیقی در ایران است که سه چهارچوب معتبر جهانی را کنار هم قرار داده، نقاط قوت و ضعف آن ها را تحلیل کرده و پیشنهاد بومی سازی ارائه داده است. نتایج می تواند مبنای تصمیم گیری مبتنی بر شواهد برای اصلاحات نظام اداری و افزایش اعتماد عمومی در کشور قرار گیرد. پیشنهادهای اجرایی/ پژوهشی: اجرای آزمونه چهارچوب های بین المللی در دستگاه های منتخب، ایجاد نظام یکپارچه داده ها و شاخص های ملی سلامت اداری از مهم ترین پیشنهادهای اجرایی است. همچنین توسعه شاخص های بومی، انجام پیمایش های ملی ادراک سلامت و تحلیل اثربخشی مداخلات اصلاحی در قالب طرح های طولی، به عنوان پیشنهادهای پژوهشی مطرح می شود.

در گذشته شرکت ها در پی ایجاد یا خرید ظرفیت های تولید بودند؛ اما امروزه به دنبال کسب جایگاهی در ذهن مصرف کنندگان هستند. کسب چنین جایگاهی در ذهن مخاطبان، به واسطه فعالیت های بازاریابی امکان پذیر است؛ ازاین رو شرکت ها باید با ایجاد ساختاری دانشی برای برند خود بر فعالیت های بازاریابی متمرکز شوند تا واکنش مطلوبی در جامعه هدف آن ها ایجاد شود؛ اما سؤال اساسی این است که فعالیت های بازاریابی چه هستند و میزان تأثیر آن ها بر ارزش برند چقدر است؟ در پژوهش حاضر به منظور پاسخ به سؤال بالا از راهبرد پژوهش «مفهوم سازی بنیادی» یا «نظریه داده بنیاد» بهره گرفته شده است؛ بر این اساس، مصاحبه های عمیقی با متخصصان بازاریابی صنایع غذایی که در آن برند نقشی اساسی در خرید مشتریان دارد، صورت گرفت و دیدگاه ها و تجربه های آن ها در خصوص مجموعه فعالیت های بازاریابی که باعث ارزشمند شدن یک برند می شوند، گردآوری شد. این اطلاعات طی سه مرحله کدگذاری باز، کدگذاری محوری و درنهایت کدگذاری انتخابی تحلیل و الگو نهایی پژوهش طراحی شد. بر اساس نتایج، مقوله های شناسایی شده در قالب 6 دسته (شرایط علّی، فعالیت های محوری، بستر حاکم، شرایط مداخله گر، راهبرد و کنش) سازمان دهی و بر اساس آن نظریه سازی فعالیت های بازاریابی مؤثر بر ارزش برند شکل گرفت.