عبدالقاهر حامد

پژوهش باهدف بررسی اثربخشی آموزش کارایی والدین بر استرس والدگری و سرزندگی تحصیلی دانش آموزان مهاجر با اختلال یاد گیری خاص در شهر اصفهان انجام گرفت. روش پژوهش نیمه آزمایشی و از طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل استفاده شد. برای این منظور از میان دانش آموزان مهاجر افغانستانی ساکن اصفهان و والدین آن ها که در سال تحصیلی 1403- 1402 در مدارس دوره ابتدایی و در پایه های تحصیلی سوم تا ششم ر حال تحصیل بودند به روش نمونه گیری چندمرحله ای و با توجه به ملاک های ورود به پژوهش تعداد 30 نفر انتخاب و به تصادف در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) قرار گرفتند. والدین گروه آزمایش به مدت دو ماه و طی 8 جلسه 90 دقیقه ای تحت آموزش برنامه کارایی قرار گرفتند، گروه گواه در این مدت هیچ گونه مداخله ای دریافت نکرد. برای جمع آوری داده ها، از ابزارهای معتبر و استاندارد شامل پرسشنامه استرس والدگری آبدین (1990)، پرسشنامه سرزندگی تحصیلی دهقانی زاده و حسین چاری (1391) و ماتریس های پیش رونده ریون استفاده شد. داده ها با استفاده از روش آماری تحلیل کواریانس موردبررسی و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بین عملکرد دو گروه آزمایش و کنترل در متغیرهای استرس والدگری و سرزندگی تحصیلی در مرحله پس آزمون تفاوت معنی داری وجود دارد، به طور خلاصه می توان نتیجه گرفت که آموزش کارایی والدین در کاهش استرس والدگری والدین و بهبود سرزندگی تحصیلی دانش آموزان مؤثر بوده است و استفاده از آن به درمانگران، مربیان، روانشناسان و مشاوران توصیه می شود.

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش کارایی والدین بر اشتیاق و عملکرد تحصیلی دانش آموزان با اختلال یادگیری خاص مهاجر افغانستانی مقیم اصفهان انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی بود و از طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل استفاده شد. به این منظور، از میان دانش آموزان با اختلالات یادگیری خاص مهاجر افغانستانی شهر اصفهان و والدین آن ها که در سال تحصیلی 1403- 1402 در دوره ابتدایی مشغول به تحصیل بودند به روش هدفمند، 30 نفر با توجه به ملاک های ورود به پژوهش انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) جای دهی شدند. ابزارهای استفاده شده مقیاس اشتیاق تحصیلی و عملکرد تحصیلی بودند و مداخلات مربوط به آموزش کارایی والدین با رویکرد گوردن (2000)، به مدت دو ماه و طی 8 جلسه 90دقیقه ای بر روی گروه آزمایش انجام شد. داده ها با استفاده از روش آماری تحلیل کواریانس تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد بین عملکرد دو گروه آزمایش و گواه در متغیرهای اشتیاق تحصیلی و عملکرد تحصیلی در مرحله پس آزمون تفاوتی معناداری (01/0p<) و جود دارد و می توان نتیجه گرفت آموزش کارایی والدین بر بهبود اشتیاق تحصیلی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان مؤثر است و این برنامه آموزشی را می توان در برنامه های آموزشی دانش آموزان قرار داد و استفاده از آن را به درمانگران، مربیان، روان شناسان و مشاوران پیشنهاد کرد.