ارائه الگوی توسعه پایدار مبتنی بر احیای ظرفیت های آموزشی در آموزش عالی (مطالعه موردی: دانشگاه آزاد اسلامی شهر تهران)(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
هدف اصلی این مقاله ارائه الگوی توسعه پایدار مبتنی بر احیای ظرفیتهای آموزشی در آموزش عالی در دانشگاه آزاد اسلامی شهر تهران است. روش پژوهش از نظر اهداف، کاربردی، از نظر داده کیفی و از نظر نوع مطالعه، داده بنیاد نوظهور است. براساس روش نمونه گیری آگاهانه از نوع هدفمند گلوله برفی و براساس اشباع نظری، تعداد18نفر خبره انجام شد. ابزار گردآوری داده ها، مصاحبه های اکتشافی است بعد از جمع آوری داده ها، تجزیه و تحلیل آنان به صورت کدگذاری باز، محوری و گزینشی صورت گرفت که بر اساس تحلیل داده ها الگوی مناسب توسعه پایدار مبتنی بر احیای ظرفیت های آموزشی در آموزش عالی ارائه گردید. نتایج حاصل از پژوهش حاکی از آن است که این الگو از شش بعد: عوامل علی ،پدیده اصلی ، عوامل زمینه ای، عوامل راهبردی ، عوامل مداخله گر و پیامدها و 15 مؤلفه و116 شاخص سازنده، تشکیل شده است که در مقایسه با سایر الگوها از اعتبار بیشتری برخوردار است؛ بنابراین به کارگیری و عملیاتی کردن الگوی مذکور میتواند به ارتقای کیفی آموزش عالی، کمک به سزایی کند. مطالعه الگوی توسعه پایدار در دانشگاه های آزاد اسلامی می تواند به عنوان گامی به سوی ارتقاء کیفیت درنظام آموزش عالی به ویژه در سطح دانشکده ها و گروه های آموزشی تلقی شود. برای تحقق این منظور ابتدا لازم است ابعاد و مؤلفه های توسعه پایدار شناسایی شوند و سپس با مدیریت و برنامه ریزی مناسب زمینه بهبود و ارتقاء توسعه پایدار و به تبع آن کیفیت آموزش های دانشگاهی فراهم شود