شناخت و فهم رفتار تکانشگرانه منابع انسانی در تأمین اجتماعی: تحلیل عنصر پیشایندی و پسایندی یا روش نقشه شناختی فازی FCM(مقاله علمی وزارت علوم)
منبع:
مطالعات منابع انسانی دوره ۱۵ پاییز ۱۴۰۴ شماره ۳
145 - 174
حوزههای تخصصی:
زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف شناخت و فهم رفتار تکانشگرانه منابع انسانی در تأمین اجتماعی و تحلیل عنصر پیشایندی و پسایندی با روش نقشه شناختی فازی FCM انجام پذیرفت.
روش: این پژوهش از نظر هدف کاربردی، از حیث روش گردآوری دادهها از نوع توصیفی و اکتشافی با فلسفه پژوهشی قیاسی استقرایی است. جامعه آماری پژوهش حاضر، کارکنان و مدیران تأمین اجتماعی استان لرستان بود که اعضای نمونه با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند و براساس اصل اشباع نظری انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها در بخش کیفی، مصاحبه نیمهساختاریافته و در بخش کمّی پرسشنامه بود. روایی مصاحبهها از طریق CVR و پایایی آنها از طریق آزمون کاپای کوهن و پایایی درون کدگذار و میانکدگذار سنجیده شد. همچنین، روایی و پایایی پرسشنامه با استفاده از روایی محتوایی و بازآزمون به تأیید رسید. در این پژوهش برای تحلیل دادهها در بخش کیفی، از نرمافزار مکسکیودا و روش تحلیل محتوا و کدگذاری و در بخش کمّی، از روش نقشه شناختی فازی FCM بهره گرفته شد.
یافتهها: بر اساس یافتهها، پیشایندهای رفتارهای تکانشگرانه عبارتاند از: عدم تابآوری، عدم اثربخشی منابع انسانی، محدودیت منابع و امکانات، عدم مسئولیتپذیری، عدم کنترل خود، هوش هیجانی پایین، محیط خشن و ناسازگار، درگیری کاری، ویژگی شخصیتی، تعارضهای میان فردی، فرهنگ سازمانی. پیامدهای رفتار تکانشگرانه کارکنان عبارتاند از: پیامد پرخاشگری و خشونت، رفتار خرابکارانه، کاهش عزت نفس سازمانی، خودآزاری، مصرف مواد مخدر، ناتوانی در کنترل استرس، اختلال عاطفی، تضعیف همکاری تیمی، افزایش ترک کار، کاهش یادگیری.
نتیجهگیری: ضعف در تابآوری کارکنان در مواجهه با فشارهای محیطی سازمان تأمین اجتماعی، نه بهصورت مجزا، بلکه در تعامل با یکدیگر، زمینه بروز رفتارهای تکانشگرانه را فراهم میکند. به عبارت دیگر، عدم توانایی مدیریت استرس، ناکارآمدی منابع انسانی، محدودیت منابع و امکانات و ضعف در پذیرش مسئولیت، به همراه هوش هیجانی پایین و محیط کاری ناسازگار، عامل بروز پیامدهایی همچون پرخاشگری، رفتار خرابکارانه و اختلالهای عاطفی است. رفتار تکانشگرانه میتواند باعث تشدید تعارضهای میان فردی، درگیریهای کاری و کاهش همکاری تیمی شود که نتیجه آن افزایش میزان ترک کار و کاهش یادگیری است.