گیتا رادفر

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین هوش اجتماعی و اضطراب اجتماعی با تاکید بر نقش میانجی راهبردهای مقابله ای در دانشجویان مؤسسه غیرانتفاعی کاویان مشهد انجام شده است پژوهش حاضر از لحاظ روش اجرا از نوع توصیفی-همبستگی می باشد و از نظر هدف کاربردی است. جامعه آماری شامل ۹۲۷ دانشجوی کاردانی، کارشناسی و کارشناسی ارشد بود . در این تحقیق حجم نمونه آماری با استفاده از جدول مورگان 274 نفر (199 دانشجوی دختر و 75 دانشجوی پسر) محاسبه گردید .روش نمونه گیری در این پژوهش از نوع خوشه ای چند مرحله ای بود. داده ها با استفاده از پرسشنامه های هوش اجتماعی ترومسو (TSIS)، اضطراب اجتماعی (SPI)، و راهبردهای مقابله ای (WOCQ) جمع آوری گردید. تحلیل داده ها با نرم افزارهای SPSS و SmartPLS 4 انجام گرفت. یافته ها نشان داد که راهبردهای مقابله ای نقش میانجی معناداری در رابطه بین هوش اجتماعی و اضطراب اجتماعی ایفا میکنند. به طور خاص، نتایج حاکی از آن است که دانشجویان با هوش اجتماعی بالاتر، تمایل بیشتری به استفاده از راهبردهای مقابله ای کارآمد دارند که این امر به نوبه خود منجر به کاهش اضطراب اجتماعی می شود. در مقابل، دانشجویانی که از هوش اجتماعی پایین تری برخوردارند، بیشتر از راهبردهای مقابله ای ناکارآمد استفاده می کنند که می تواند به افزایش اضطراب اجتماعی منجر شود. این نتایج بر اهمیت تقویت هوش اجتماعی و آموزش راهبردهای مقابله ای مؤثر برای کاهش اضطراب اجتماعی در دانشجویان تأکید میکند.