مقداد منصوری

در وضعیت عدم قطعیت سیاست های اقتصادی، بسیاری از تصمیم های جزئی اجرایی معلق خواهند شد. تحت این شرایط جلب اعتماد سرمایه گذار به سختی انجام می گیرد. این پژوهش به روش کمی- استقرایی انجام شده و هدف کلی بررسی اثر عدم قطعیت سیاست اقتصادی بر حمایت از سرمایه گذار؛ و سپس بررسی اثر تعدیلی دارایی نقدی شرکت می باشد. جامعه آماری شامل تمامی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در بازه 1394 الی 1402 به مدت نه سال تمام بود که در مجموع به 1350 سال- مشاهده ختم گردید. تحلیل رگرسیون با نرم افزار ایویز انجام شد. در سطح اطمینان بالای 99 درصد، هر دو فرضیه پژوهش در سطح اطمینان بالای 99 درصد، به صورت منفی و معنی دار به تائید رسیدند. نتیجه نهایی این که فقدان قطعیت سیاست اقتصادی موجب افزایش ریسک عملیاتی و به تبع آن کاهش جذابیت سرمایه گذاری می گردد. بنابراین قطعیت سیاست اقتصادی بر حمایت از سرمایه گذار اثر مثبت و معنی داری داشته و ارزش پول نقد مازاد بر این رابطه اثرگذار است. بالا بودن ارزش دارایی نقدی مازاد موجب اطمینان بیشتر سرمایه گذار شده و به نحوی خنثی کننده نگرانی های ناشی از عدم قطعیت سیاست اقتصادی می باشد. بنابراین بیشتر بودن ارزش دارایی نقدی مازاد موجب تقویت اثر قطعیت سیاست اقتصادی بر حمایت از سرمایه گذار خواهد شد.

زمینه: کاهش خلاقیت و پویایی کارکنان در سازمان های دولتی، به ویژه وزارت نیرو، به دلیل موانع ساختاری و فرهنگی، منجر به بروز پدیده ای موسوم به «فسیل سازمانی» شده است؛ که نیازمند بررسی عمیق برای درک فرآیندها و پیامدهای آن است. هدف: این پژوهش با هدف فهم پدیده «فسیل شدن فرد خلاق در سازمان» یا به اصطلاح «فسیل سازمانی» انجام گرفته است؛ فرآیندی که طی آن کارکنان خلاق و پویا به افرادی فاقد نوآوری و تحرک تبدیل می شوند. روش: پژوهش حاضر، کیفی مبتنی بر رویکرد داده بنیاد است. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختار یافته با 11 نفر از کارکنان وزارت نیرو شاغل در شرکت مادر تخصصی توانیر گردآوری شد. نمونه گیری به روش هدفمند و با همکاری مطلعان سازمانی صورت گرفت. داده ها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شدند. برای مدیریت و تحلیل داده ها از نرم افزار MAXQDA استفاده شد تا مدل نظری جامع تدوین گردد. یافته ها: تحلیل داده ها به توسعه یک مدل نظری مبتنی بر رویکرد زمینه ای برای فسیل شدن کارکنان خلاق منجر شد. این مدل شامل 68 عامل در سه دسته اصلی بود: شرایط علّی (سبک مدیریت، ساختار سازمانی و فرآیندهای ناکارآمد)، شرایط زمینه ای (محدودیت های فرهنگی و فضای سازمانی)، و شرایط مداخله گر (شکاف شناختی، گسست عاطفی، حذف از مشارکت سیاسی و انفکاک در اهداف). این عوامل در تعامل با یکدیگر به پدیده محوری فسیل شدن کارکنان خلاق منتهی می شوند؛ پدیده ای که با «سرد شدن روانی» و «انطباق اجباری» مشخص می شود. در واکنش به آن، کارکنان راهبردهایی نظیر فیلتر رفتاری، نقاب هویتی، سکوت هدفمند، پنهان کاری و مدیریت انتظارات را به کار می گیرند. نتیجه گیری: این پژوهش چارچوبی جامع برای درک فسیل شدن کارکنان خلاق در سازمان های دولتی فراهم می آورد و بینش هایی کاربردی برای مدیران و سیاست گذاران ارائه می دهد. مدل پیشنهادی می تواند در تشخیص نشانه های اولیه فسیل شدن، شناسایی علل و طراحی مداخلات پیشگیرانه به کار رود. همچنین، با ارائه راهبردهایی برای احیای خلاقیت و پویایی منابع انسانی، به غنای ادبیات نظری و مدیریت منابع انسانی و رفتار سازمانی کمک می کند.