محمدسجاد علیمحمدی

هدف: تشکّلهای دانشجویی یکی از مهم ترین ارکان و بازو های تربیتی در دانشگاهها محسوب می شوند. هدف از انجام این پژوهش، شناسایی پیشرانهای ایفای نقش مؤثر این تشکّلها در امر تربیت دینی دانشگاهها بود که مسئله ای ارزشمند و مهم است و یافته های آن در مقام سیاستگذاری و اجرا نیز به کار خواهد آمد. روش: پژوهش حاضر از روش شناسی آمیخته بهره گرفته است. در مرحله کیفی به شناسایی مؤلفه ها از طریق مصاحبه های اکتشافی با خبرگان، انجام مطالعات کتابخانه ای و بررسی اسناد پرداخته و آنها را با روش تحلیل مضمون طبقه بندی کرده است. سپس مؤلفه های شناسایی شده با استفاده از جلسه گروه کانونی متشکّل از استاد راهنمای تشکّلها، ادوار تشکیلاتی و فعالان تربیتی دانشجویی پالایش و تأیید شدند. به منظور شناسایی پیشرانها، از روش شناسی میک مک استفاده شد و از این طریق، مؤلفه ها بر اساس قدرت تأثیرگذاری و تأثیرپذیری طبقه بندی شدند. محدوده مورد مطالعه در این پژوهش، دانشگاه امام صادق انتخاب شد. یافته ها و نتایج: یافته های پژوهش نشان می دهد مؤلفه های برخورداری از نیروی انسانی توانمند و دغدغه مند، کار تشکیلاتی و جمع گرایانه، برخورداری از رویکرد حل مسئله، برخورداری از هویت جمعی مشترک، توجه به نیازهای عینی جامعه، وحدت گفتمانی، نگاه راهبردی عمل گرایانه، ارتقای جسارت انجام کارهای بزرگ، تلاشگری برای دستیابی به هدف، آرمان خواهی پیش برنده و انعطاف ساختاری، به عنوان متغیّرهای دووجهی، ظرفیت لازم را برای ایفای نقش مؤثر تشکّلهای دانشجویی در تربیت دینی دانشگاهها فراهم می سازند.