سپیده شهریان

هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر مسئولیت اجتماعی در الگوها مختلف محافظه کاری حسابداری با استفاده از روش های حداکثر درستنمایی-ساختاری و گشتاور تعمیم یافته در دوره زمانی 1391 تا 1402 برای 93 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران می باشد. در این پژوهش به منظور بررسی این تاثیر، از شاخص مسئولیت اجتماعی در چهار مدل محافظه-کاری باسو (1997)، بال و شیوا کومار (2005)، گیولی و هاین (2000) و بیور و رایان (2000) استفاده شده است. طبق نتایج پژوهش، برای همه الگوها محافظه کاری این پژوهش، روش حداکثر درست نمایی-ساختاری، رویکرد بهتری نسبت به روش گشتاور تعمیم یافته است. همچنین نتایج پژوهش نشان می دهند طبق رویکرد حداکثر درست نمایی-ساختاری، شاخص اجتماعی مسئولیت اجتماعی در الگوها محافظه کاری باسو (1997) و بال و شیوا کومار (2005) اثر منفی معنی داری بر شاخص محافظه کاری داشته است. طبق رویکرد مزبور، شاخص مسئولیت اجتماعی در الگوها محافظه کاری بیور و رایان (2000) و گیولی و هاین (2000) اثر مثبت معنی داری بر شاخص محافظه کاری داشته است. علاوه بر این نتایج پژوهش در بین الگوها محافظه کاری، مدل باسو(1997) نسبت به سایر مدل ها، ارتباط عملکرد مسئولیت اجتماعی با محافظه کاری را بهتر نشان داده است.