الهه عظیم زاده

رفتارهای کاری ضدبهره وری، معضلی اجتناب ناپذیر و آسیب رسان هستند که عملیات و اثربخشی سازمان را به شدت تهدید می کنند و پیامدهای اقتصادی، جامعه شناختی و روان شناختی مهمی را در محیط کار در پی دارند. هدف از این پژوهش که از نوع همبستگی، کمی و مقطعی است، تعیین تاثیر عدالت سازمانی ادراک شده بر رفتار کاری ضدبهره وری و بررسی نقش میانجی بدبینی سازمانی در شرکت پاک تهران، می باشد. جامعه آماری شامل کارکنان شرکت پاک در شهر تهران، در سال 1402 می باشد. حجم نمونه 293 نفر بوده و نمونه گیری به روش تصادفی ساده انجام شده است. از پرسشنامه های عدالت سازمانی نیهوف و مورمن (1993)، بدبینی سازمانی دین، براندز و داروادکار (1998) و رفتارهای کاری ضدبهره وری بنت و رابینسون (2000) استفاده شد و تحلیل به روش مدل سازی معادلات ساختاری انجام شده است. یافته ها حاکی از آن است که عدالت سازمانی بر رفتار ضد بهره وری تاثیر منفی و معناداری دارد. همچنین عدالت سازمانی و هر سه بعد آن (توزیعی، رویه ای و مراوده ای) بر بدبینی تاثیر منفی و معناداری داشت و تاثیر مثبت و معنادار بدبینی سازمانی کارکنان بر رفتار کاری ضد بهره وری آن ها نیز مورد تایید قرار گرفت. در خصوص نقش میانجی بدبینی سازمانی نیز تاثیر منفی و معنادار بدبینی در ارتباط بین عدالت سازمانی و رفتار ضد بهره وری مورد تایید قرار گرفت. نتایج نشان داد که افزایش ادراک کارکنان از عدالت سازمانی منجر به کاهش میزان بدبینی سازمانی و کاهش بروز رفتارهای کاری ضد بهره وری در بین کارکنان می شود (و بلعکس). بنابر یافته های می توان گفت، مدیران سازمان ها، توانایی مدیریت کردن بدبینی سازمانی و رفتارهای کاری ضد بهره وری کارکنان خود از طریق تلاش برای برقراری عدالت در سازمان را خود دارند.