بررسی مدل میانجی گری همدلی در رابطه بین اقتدارطلبی و ابعاد جهت گیری سلطه اجتماعی با گونه پرستی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
مقدمه: در سال های اخیر، مسئله گونه پرستی و حقوق حیوانات به عنوان چالش های پیچیده و میان رشته ای در عرصه های مختلف علمی از جمله اخلاق، روان شناسی اجتماعی، جامعه شناسی و مطالعات جنسیتی مطرح شده است. این پژوهش به طور خاص به بررسی نقش میانجی همدلی در رابطه بین ابعاد جهت گیری سلطه اجتماعی و اقتدارطلبی با گونه پرستی در زنان و مردان پرداخت. روش: روش پژوهش حاضر همبستگی از نوع مدل سازی معادلات ساختاری و جامعه پژوهش شامل تمامی افراد ۱۸ تا ۷۰ سال ساکن شهر یزد در سال ۱۴۰۳ بود که حداقل مدرک تحصیلی دیپلم را دارا بودند. از این جامعه تعداد ۴۴۲ نفر (۲۲۸ نفر زن؛ ۱۹۹ نفر مرد و ۱۵ نفر ذکر نشده) با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه های گونه پرستی کاویولا (۲۰۱۹)، اقتدارطلبی محقق ساخته (۱۴۰۳)، جهت گیری سلطه اجتماعی هو و همکاران (۲۰۱۵) و همدلی دیویس (۱۹۸۳) پاسخ دادند. در تحلیل داده ها از شاخص های برازش مدل سازی معادلات ساختاری، ضرایب استاندارد و همچنین روش های آمار توصیفی و ضرایب همبستگی استفاده شد. در نهایت برای بررسی نقش میانجی همدلی از آزمون بوت استراپ استفاده شد. یافته ها: یافته ها نشان داد، همدلی به عنوان متغیر میانجی، رابطه اقتدارطلبی و ابعاد جهت گیری سلطه اجتماعی با گونه پرستی را تحت تأثیر قرار می دهد (001/0 p< ). نتیجه گیری: بر اساس نتایج این پژوهش می توان گفت ویژگی های شخصیتی می توانند، تأثیر مهمی بر همدلی و به تبع آن نگرش های گونه پرستانه داشته باشند.