معصومه محمدی کلان

این پژوهش به بررسی دشواری هایی می پردازد که زبان آموزان ایرانی در نوشتن به زبان فرانسه به عنوان زبان خارجی با آن روبه رو هستند. همچنین، عوامل زمینه ای و آموزشی مؤثر بر عملکرد آن ها را تحلیل می کند. برخلاف مطالعات پیشین که فقط بر تحلیل متن ها تمرکز داشتند، این تحقیق از رویکردی ترکیبی استفاده کرده است. در این پژوهش، ده متن نوشته شده توسط دانشجویان، پاسخ های چهل زبان آموز به پرسش نامه و دیدگاه های دوازده استاد بررسی شده است. نتایج نشان می دهد که اصلی ترین مشکلات مربوط به کمبود واژگان، خطاهای دستوری، کمبود انگیزه و نبود منابع آموزشی مناسب است. استادان نیز بیشتر بر خطاهای زبانی تأکید کرده اند. همچنین مطالعه نشان می دهد که رابطه ی مثبتی بین نظم در تمرین ها (خواندن و انجام تکالیف) و کیفیت متن های نوشته شده وجود دارد. این نتایج بر اهمیت روش های آموزشی متنوع تأکید می کنند؛ از جمله کارگاه های نگارش، استفاده از منابع دیجیتال و فعالیت های خواندن مرتبط با نوشتن. این پژوهش در پایان راهکارهایی کاربردی برای بهبود آموزش مهارت نوشتاری در دانشگاه های ایران پیشنهاد می کند.

La production écrite en français constitue un défi majeur pour les apprenants persanophones de niveau B1, en raison de la complexité morphosyntaxique et de la richesse lexicale du français. Cette recherche exploratoire a pour objectif d’observer l’évolution naturelle des compétences rédactionnelles dans un contexte d’enseignement ordinaire, sans intervention pédagogique spécifique. Un corpus de 18 étudiants de licence en français a été recueilli : chacun a rédigé deux textes (pré-test et un post-test), évalués selon les dix critères de la grille officielle du DELF B1. Les résultats révèlent une progression limitée mais significative. Des améliorations apparaissent notamment dans la structuration des phrases, l’usage des temps verbaux et, dans une moindre mesure, la cohérence textuelle. En revanche, le lexique et l’orthographe grammaticale demeurent des domaines problématiques, aucun étudiant n’atteignant le niveau «très bon». Ces constats soulignent les limites de l’acquisition spontanée: certaines compétences peuvent s’affiner avec la pratique, mais d’autres(en particulier le vocabulaire et la morphosyntaxe) exigent un enseignement explicite et des interventions pédagogiques ciblées. Sur le plan didactique, il paraît essentiel de renforcer les ateliers lexicaux, d’intégrer des activités guidées sur la morphosyntaxe, et de recourir aux outils numériques pour accompagner l’apprentissage de l’écriture en FLE.

Cette étude a examiné l'amélioration de la production écrite des étudiants en langue française et son lien avec leurs attitudes et stratégies d’apprentissage. L'objectif principal est d’évaluer les attitudes positives et les stratégies d’apprentissage efficaces influençant directement le développement des compétences rédactionnelles. Les données ont été recueillies auprès de 47 étudiants à travers des enquêtes et des productions écrites collectées sous forme de pré-test et post-test. Les résultats montrent que la motivation seule ne suffit pas pour améliorer la production écrite. Ce sont les stratégies d’apprentissage variées notamment la lecture régulière et la pratique de l’écriture qui ont eu l’impact le plus significatif. L’analyse des données montre que la lecture a favorisé l’enrichissement du vocabulaire (+0.75) et l’expression des idées (+0.78), tandis que la pratique de l’écriture a amélioré la précision grammaticale (+0.41). En revanche, l’utilisation des ressources en ligne, bien qu’utile pour l’apprentissage du vocabulaire, a eu un impact plus limité sur la précision grammaticale (+0.30). Ces résultats mettent en évidence l’importance des stratégies d’apprentissage actives et diversifiées dans l’amélioration des compétences rédactionnelles et ouvrent des perspectives pour des recherches futures intégrant des outils pédagogiques interactifs et des approches d’apprentissage à long terme.