ارتباط طرحواره های ناسازگار اولیه با طلاق عاطفی در زنان ورزشکار حرفه ای: نقش میانجیگری آسیب های تعاملی و رفتارهای فداکارانه(مقاله علمی وزارت علوم)
منبع:
مطالعات روان شناسی ورزشی بهار ۱۴۰۵ شماره ۵۵
84 - 104
حوزههای تخصصی:
هدف: پژوهش حاضر با هدف ارتباط طرحواره های ناسازگار اولیه با طلاق عاطفی در زنان ورزشکار حرفه ای و بررسی نقش میانجیگری آسیب های تعاملی و رفتارهای فداکارانه انجام شد. مواد و روش ها: جامعه آماری این پژوهش را تمام زنان ورزشکار حرفه ای شهر کرج تشکیل دادند که از میان آنها تعداد 308 نفر به روش نمونه-گیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل آزمون طلاق عاطفی محمدی و همکاران(2017)؛ پرسشنامه طرحواره یانگ(1998)؛ پرسشنامه آسیب های تعاملی بین فردی پاشایی و همکاران(2021) و مقیاس فداکاری هارپر و فیگرس(2008) بود. برازش مدل ساختاری با استفاده از شاخص های برازش و نرم افزارهای اس.پی.اس.اس نسخه24 وآیموس نسخه24 مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که مدل ساختاری پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود. طلاق عاطفی بر اساس طرحواره های ناسازگار اولیه شامل بریدگی و طرد، خودگردانی و عملکرد مختل ، دگرجهت مندی، گوش به زنگی بیش از حد و بازداری و محدودیت های مختل به طور مستقیم پیش بینی شد. همچنین طلاق عاطفی بر اساس آسیب های تعاملی و رفتارهای فداکارانه نیز به طور مستقیم قابل پیش بینی بود. نتایج تحلیل مسیرهای غیرمستقیم نشان داد که آسیب های تعاملی و رفتارهای فداکارانه در رابطه بین تمامی طرحواره های ناسازگار اولیه با طلاق عاطفی نقش میانجی معناداری ایفا می کنند. نتیجه گیری: نتایج نشان داد طرحواره های ناسازگار اولیه با تأثیرگذاری بر آسیب های تعاملی و رفتارهای فداکارانه، نقش مهمی در بروز طلاق عاطفی در زنان ورزشکار حرفه ای دارند. بنابراین، طراحی مداخلات روان شناختی ویژه محیط های ورزشی با تمرکز بر اصلاح طرحواره ها و بهبود تعاملات بین فردی می تواند به ارتقای سلامت روان و پایداری روابط زناشویی این ورزشکاران کمک کند.