عدالت کیفری در آموزه های رضوی(مقاله علمی وزارت علوم)
منبع:
فرهنگ رضوی سال ۱۳ زمستان ۱۴۰۴ شماره ۵۲
209 - 234
حوزههای تخصصی:
قاعده تناسب جُرم و مجازات یکی از مصادیقِ عدالت کیفری، همواره مورد توجّه دانشیانِ فقه و حقوق بوده بهگونهای که آن را در زمره شاخصههای عدالت برشمرده و بهعنوان اصل قانونی، شرعی و عقلی که قدمتی به درازای حیات بشری دارد، از آن یاد کردهاند. جایگاه این قاعده در تحقق عدالت، آنچنان پُررنگ جلوه نموده که دانشیانِ حقوق، رعایت این اصل را ترجمان عدالت کیفری و مقبول همه نظامهای حقوق جزایی معرفی میکنند. تناسب جُرم و مجازات یکی از اصول حاکم بر مجازاتهای اسلامی نیز است که میتوان آن را از نتایجِ عدالت تشریعی پروردگار دانست. بنمایه این تحقیق که به روش توصیفی تحلیلی انجام شده، تمرکز بر روایتی از امام رضا g است که میتوان آن را از مبانی عدالت کیفری در قالب اصل تناسب جرم و مجازات، تلقی کرد. ایشان درباره کیفر دو جرم حّدی سرقت و زنای غیرمحصنه به توضیح فلسفه تعیین مجازات برای این گونه جرایم پرداختهاند؛ تبیین امام g بهخوبی کاشف از لحاظ گونههایی از تناسب میان بِزه و مجازات است که میتوان آن را در زمره مبانی فقهی اصل تناسب، جایگذاری کرد.