پیش بینی نقش کاهش ارتباطات اجتماعی و بازداری پاسخ در افت مهارت های تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه اول(مقاله علمی وزارت علوم)
منبع:
رویکردی نو بر آموزش کودکان سال ۷ پاییز ۱۴۰۴ شماره ۳
244 - 256
حوزههای تخصصی:
هدف و زمینه: هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش پیش بین کاهش ارتباطات اجتماعی و بازداری پاسخ در افت مهارت های تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه اول در سال تحصیلی ۱۳۹۹-۱۴۰۰ بود. با توجه به شرایط خاص آموزش در دوران همه گیری کرونا و تأثیر آن بر روابط اجتماعی و عملکرد شناختی، شناسایی عوامل موثر بر افت تحصیلی اهمیت دوچندانی یافته است. روش پژوهش: این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر و پسر متوسطه اول شهر تهران در سال تحصیلی ۱۳۹۹-۱۴۰۰ بود. نمونه آماری با استفاده از فرمول فیدل و تاپاچینگ (2007) و به روش نمونه گیری چندمرحله ای خوشه ای انتخاب شد که در نهایت ۳۵۰ دانش آموز به صورت تصادفی انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه مهارت های مطالعه و یادگیری کانگاس (2009)، پرسشنامه ارتباطات اجتماعی زبوف (2010) و مقیاس رتبه بندی کارکردهای اجرایی بریف (2000) بود که به صورت آنلاین در اختیار دانش آموزان قرار گرفت. داده ها با استفاده از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف (برای بررسی نرمال بودن)، و آزمون های رگرسیون ساده و چندگانه به شیوه همزمان تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد که کاهش ارتباطات اجتماعی به طور معناداری افت در مهارت های تحصیلی را پیش بینی می کند. همچنین مؤلفه بازداری پاسخ (از کارکردهای اجرایی) نیز قادر به پیش بینی بخشی از واریانس مهارت های تحصیلی دانش آموزان بود. زیرمؤلفه های حافظه فعال، آغازگری و برنامه ریزی به طور مثبت و معنادار با مهارت های تحصیلی مرتبط بودند. در مقابل، مؤلفه های انتقال توجه، کنترل هیجانی، سازماندهی اجزاء و نظارت/کنترل پیش بینی معناداری برای مهارت های تحصیلی ارائه ندادند. بحث و نتیجه گیری: با توجه به یافته ها، می توان نتیجه گرفت که تقویت ارتباطات اجتماعی و برخی مؤلفه های کارکردهای اجرایی نظیر بازداری پاسخ و حافظه فعال، می تواند به ارتقای مهارت های تحصیلی دانش آموزان کمک کند. این یافته ها می توانند در طراحی مداخلات آموزشی و مشاوره ای در دوران پساکرونا به ویژه برای جبران افت تحصیلی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرند.