کیومرث فتحی هفشجانی

هدف پژوهش حاضر طراحی مدل مفهومی جهت انطباق پذیری فرآیندهای تولیدی و عملیاتی در صنعت خودروسازی در راستای صنعت 4 با رویکرد هوشمندسازی است. این پژوهش از ﻧﻈﺮ ﻫﺪف در زﻣﺮه ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﮐﺎرﺑﺮدی و از لحاظ ﺟﻤﻊ آوری اﻃﻼﻋﺎت، توصیفی- ﭘﯿﻤﺎیﺸﯽ است. روش انجام این پژوهش به صورت آمیخته اکتشافی، در دو بخش کیفی و کمی می باشد. رویکرد بخش کیفی تحلیل مضمون به روش تحلیل محتوای قیاسی (مدل استروالدر و پینیور) و ابزار گردآوری اطلاعات، مصاحبه نیمه ساخت یافته با نخبگان می باشد که با روش نمونه گیری گلوله برفی انتخاب می شوند و جمع آوری داده ها تا رسیدن به اشباع نظری ادامه می یابد. از بین عوامل اصلی مدل، منابع کلیدی به عنوان اثرگذارترین و قابلیت های مدل به عنوان اثرپذیرترین عامل معرفی شد. همچنین، عوامل مشتریان، ارتباط با مشتری، فعالیت کلیدی، شرکای کلیدی و چالش های به کارگیری مدل به عنوان عوامل اثرگذار و ارزش پیشنهادی، کانال توزیع و جریان هزینه و درآمد به عنوان اثرپذیر شناخته شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش ANP فازی نشان می دهد که وزن بندی عوامل اصلی به ترتیب: ارزش پیشنهادی، فعالیت کلیدی، مشتریان، قابلیت های مدل، کانال توزیع، منابع کلیدی، ارتباط با مشتری، ساختار هزینه و درآمد، چالش های به کارگیری مدل و شرکای کلیدی است. در بین زیرعوامل نیز، زیر عامل تولید هوشمند اولویت اول را به دست آورده است. بهره مندی از ظرفیت های تکنولوژی های کلیدی صنعت 4 اولویت دوم، عامل گسترش و تقویت نظارت بر فرآیند تولید اولویت سوم، شرکت های فعال در زمینه سخت افزار تکنولوژی های کلیدی صنعت 4 اولویت چهارم، امکان ایجاد فرآیندهای تولید خطا ناپذیر اولویت پنجم و درنهایت، توسعه ابعاد هوشمندسازی فرآیندهای تولید در صنعت خودرو در اولویت ششم در بین 50 زیرعامل کسب کردند که تقریبا 30% درصد از وزن کل زیرعوامل را به خود اختصاص دادند و این نشان از اهمیت بسیار زیاد این زیرعوامل است

یکی از عواملی که می تواند بر بهبود کسب مزیت رقابتی در صنعت فولاد مؤثر باشد، تبیین سیاست های کارآمد برای تسریع در جذب سرمایه گذاری است. این تحقیق با رویکرد آمیخته ترکیبی کیفی و کمی انجام شده است. در بخش کیفی، عوامل سیاست سرمایه گذاری با روش تحلیل محتوا استخراج و توسط پنل تخصصی خبرگان به روش دلفی فازی انتخاب شدند و در بخش کمی، مدل با رویکرد مدلسازی تفسیری-ساختاری جامع شکل گرفت. داده ها در بخش کیفی با استفاده از مصاحبه نیمه ساختار یافته و در بخش کمی از طریق پرسش نامه مقایسات زوجی به دست آمد. جامعه تحقیق، خبرگان شامل مدیران ارشد صنعت فولاد و به تعداد 20 نفر با روش نمونه گیری غیر احتمالی هدفمند و با تکنیک گلوله برفی انتخاب شدند. نتایج بخش کیفی نشان داد که عوامل سیاست سرمایه گذاری برای رقابت پذیری در 14 دسته قرار دارند که بر اساس یافته های مدلسازی تفسیری-ساختاری جامع، عوامل «قوانین و مقررات دولتی»، «استقرار استانداردها در صنعت»، «استراتژی رقابتی صنعت»، «ساختار مالی صنعت»، و «خط مشی سرمایه گذاری» می تواند سطح بالاتری از مزیت رقابتی را برای صنعت فولاد افزایش دهد که اهمیت سیاست های کلان را برجسته می کند. از سوی دیگر، سیاست های سرمایه گذاری برای «مدیریت دانش»، «تحقیق  و توسعه»، «قابلیت های بازاریابی»، و «مدیریت ریسک» تابع عوامل کلان سیاست های سرمایه گذاری هستند که منجر به کسب مزیت رقابتی می گردد.