مفاهیم «مرگ» و «زندگی» در صحیفهٔ سجادیه از منظر استعاره مفهومی(مقاله علمی وزارت علوم)
منبع:
انسان پژوهی دینی سال ۲۲ بهار و تابستان ۱۴۰۴ شماره ۵۳
89 - 107
حوزههای تخصصی:
درک مفاهیم انتزاعی برای انسان بدون بهرهگیری از مفاهیم عینی بحثبرانگیز است. به همین منظور، زبان انسان از استعارههای مفهومی استفاده میکند. به عبارت دیگر، یکی از اصلیترین ابزارهای زبانی انسان که به طور گستردهای در زبان او نهادینه شده، استعاره مفهومی است. «مرگ» و «زندگی» از جمله مفاهیم انتزاعی محسوب میشود که انسان برای تبیین آن از حوزههای عینی بهره میگیرد. این پژوهش با روش توصیفیتحلیلی و گردآوری دادهها به شیوه کتابخانهای انجام شده و در صدد است نشان دهد کدام استعارههای مفهومی در حوزه مقصد مرگ و زندگی در صحیفه سجادیه به کار رفته و مهمترین حوزه مبدأ برای این دو مفهوم در این کتاب ارزشمند چیست. نتایج بررسی دقیق دعاهای صحیفه سجادیه نشان میدهد در مجموع ده حوزه برای این دو مفهوم شناسایی شده که از این تعداد، هفت حوزه به مرگ و سه حوزه به زندگی اختصاص دارد. پُرکاربردترین حوزههای مبدأ برای این دو مفهوم، استعارههای «سفر» و «مقصد» بوده است که نشان میدهد مفاهیم «مرگ» و «زندگی» در صحیفه سجادیه تناسب و تناظر هدفمندی دارند. بر اساس این مفاهیم، زندگی مسیری است برای رسیدن به هدف نهایی که همان آخرت است.