یاسمن خسروی

موضوع و هدف مقاله:امروزه هوش مصنوعی به عنوان یکی از فناوری های نوظهور، تأثیر بسزایی بر حرفه حسابرسی دارد و می تواند به بهبود کیفیت حسابرسی منجر شود. هدف این پژوهش، طراحی الگوی کیفیت حسابرسی مبتنی بر هوش مصنوعی در محیط حسابرسی ایران است. روش پژوهش: این مطالعه، با بهره گیری از روش تحقیق کیفی و رویکرد نظریه پردازی داده بنیاد، ابتدا عوامل مؤثر بر کیفیت حسابرسی شناسایی شده و سپس نقش فناوری های هوش مصنوعی در بهبود این عوامل مورد بررسی قرار گرفته است. داده های پژوهش از طریق مصاحبه های عمیق با خبرگان حوزه حسابرسی و فناوری اطلاعات گردآوری شده و با استفاده از کدگذاری باز، محوری و گزینشی تحلیل گردیده اند. یافته های پژوهش: بر اساس یافته های پژوهش، الگویی مفهومی ارائه شده که به حسابرسان و نهادهای نظارتی در ایران کمک می کند تا با بهره گیری از ظرفیت های هوش مصنوعی، کیفیت حسابرسی را بهبود بخشند، و ضمن شناخت فرصت ها و چالش های فراروی حرفه حسابرسی در محیط ایران و مؤلفه های مؤثر بر آن ضرروت استفاده از هوش مصنوعی را در جهت توسعه کیفیت گزارش حسابرسی های خود مورد توجه قرار دهند. نتیجه گیری، اصالت و افزوده آن به دانش: نتایج تحقیق نشان می دهد که استفاده از هوش مصنوعی در فرایندهای حسابرسی، از طریق افزایش دقت، کاهش ریسک تقلب، بهبود کشف ناهنجاری ها و تسریع تحلیل داده ها، تأثیر مثبتی بر کیفیت حسابرسی دارد. همچنین، چالش هایی مانند هزینه های پیاده سازی، مقاومت در برابر تغییر و نیاز به آموزش متخصصان، به عنوان موانع اصلی شناسایی شدند.

با گسترش فناوری و هوش مصنوعی، حرفه هایی مانند حسابرسی دچار تحولات چشمگیری شده اند. در فضای کسب وکار کنونی، کیفیت حسابرسی به عنوان عاملی کلیدی در ایجاد اطمینان برای ذی نفعان شناخته می شود. هوش مصنوعی با افزایش دقت، سرعت و بهبود تحلیل داده ها، نقش مؤثری در ارتقای این کیفیت ایفا می کند. در ایران، بهره برداری مؤثر از هوش مصنوعی در حسابرسی نیازمند درک صحیح از محیط حرفه ای و ویژگی های فردی حسابرسان است. هدف این پژوهش، شناسایی عوامل مؤثر برای بهبود کیفیت حسابرسی مبتنی بر هوش مصنوعی و خصوصیات فردی حسابرسان است. این مطالعه از نظر هدف کاربردی، از لحاظ روش توصیفی-همبستگی، از نظر نوع داده ها کمی و به صورت مقطعی انجام شده است. جامعه آماری شامل حسابرسان عضو جامعه حسابداران رسمی است و داده ها با استفاده از پرسشنامه و نرم افزارهای تحلیل آماری رایانه ای و مدل یابی معادلات ساختاری با روش حداقل مربعات جزئی تحلیل شده اند. نتایج نشان می دهد عواملی مانند آشنایی و پذیرش هوش مصنوعی، مهارت های دیجیتال، انعطاف پذیری، خلاقیت و زیرساخت های فناورانه بر کیفیت حسابرسی اثرگذارند. این یافته ها می تواند مسیر توسعه کیفیت گزارش های حسابرسی در ایران را هموار سازد.

مبنای اقدامات پیشگیری از تقلب، کنترل داخلی است و صداقت حسابرس به عنوان تلاش برای پایبندی به قوانین استقلال و اجتناب از وقوع تضاد منافع در مدیریت خدمات حسابرسی، ضروری است. هدف پژوهش حاضر بررسی شواهد تجربی در مورد تأثیر صداقت حسابرس و تعهد سازمانی بر پیشگیری از تقلب می باشد. پژوهش حاضر جزء گروه روش همبستگی-پیمایشی محسوب می شود. این تحقیق با استفاده از پرسشنامه توزیع شده بین حسابرسان داخلی و حسابرسان مستقل با تجربه حسابرسی داخلی انجام شده است. 400 پرسشنامه توزیع شد و 201 پرسشنامه دریافت شد. متغیرهای مستقل تحقیق، صداقت و تعهد سازمانی است و متغیر وابسته این تحقیق، پیشگیری از تقلب است. فرضیه های تحقیق با استفاده از نرم افزار Smart-PLS3 مورد آزمایش قرار گرفت. نتیجه این تحقیق نشان داد که صداقت حسابرس و تعهد سازمانی بر پیشگیری از تقلب تأثیر مثبت و معناداری دارد. این مطالعه با استفاده از حسابرسان داخلی، بینش جدیدی برای رفتار حسابرس داخلی درون سازمان ایجاد می کند.