زهرا ایزدپناه

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه تجارب تروماتیک دوران کودکی بر شدت اضطراب فراگیر و نقش میانجی دشواری تنظیم هیجان و باورهای خود انتقادی انجام شد.   روش: روش توصیفی از نوع همبستگی بود. نمونه شامل 250 نفر از مراجعه کنندگان به مراکز مشاوره دانشگاه های غیرانتفاعی در سنین  ۱۸ تا 60 سال مشهد در سال ۱۴۰۳ بود که به صورت داوطلبانه انتخاب شدند. داده ها به کمک پرسش نامه اضطراب فراگیر (اسپیتزر و همکاران، ۲۰۰6)، تجارب تروماتیک دوران کودکی (برنستاین و همکاران، ۲۰۰۳)، خودانتقادی (تامپسون و زوروف، 2004) و دشواری تنظیم هیجان (گرتز و رومر، 2004) جمع آوری شد. داده ها با نرم افزار SPSS(نسخه 26) و  SMARPLS( نسخه 3) تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد که مدل از برازش خوبی برخوردار است. در مسیر مستقیم تمامی اثرات مثبت و معنادار بودند (001/0=P). همچنین در مسیر غیر مستقیم نقش میانجی دشواری تنظیم هیجان ( 136/0=β  ) و باورهای خودانتقادی (051/0=β ) در رابطه با تجارب تروماتیک دوران کودکی و شدت اضطراب فراگیر تأیید شد؛ که هر دو معنادار بودند (05/0P<). نتیجه گیری: نتایج نشان داد که تجارت دوران کودکی، دشواری تنظیم هیجان و خود انتقادی به طور مستقیم و غیر مستقیم فاکتورهای مهمی در شدت اضطراب فراگیر هستند و بررسی این فاکتورها جهت مداخلات کارآمد باید مورد توجه درمانگران قرار گیرد.

آموزش وپرورش زمینه سازرشد فکری، اخلاقی، فرهنگی وتربیتی انسان های یک جامعه پویا است. معلم باتوجه به نفوذ معنوی ونقش الگویی خود دربین دانش آموزان، به عنوان رکن اصلی درپیشبرد این هدف محسوب می شود. معلم با محتوایی که دراختیار اوقرار داده میشود برای رسیدن به هدف تلاش می کند، ازجمله ملاک هایی که درگزینش و ارائه محتوا های تربیتی مورد توجه قرار می گیرد ملاک های اخلاقی است. در این مقاله به چگونگی ایجاد صفت مثبت پایدار در دانش آموزان پایه پنجم ابتدایی پرداخته شدا است و راهکارهای زمینه سازی تربیت اخلاقی در آموزش و پرورش، با تأکید بر روش های آموزش اخلاق، همراه با نمونه هایی از سیره پیامبر(ص) و اهل بیت ع در سه دسته اخلاق گرایی، پاکسازی اخلاقی و زیباسازی اخلاقی ارائه گردید.