ردیابی و تحلیل مصادیق حاکی از علم حضوری در رویکردهای روان شناسی معاصر(مقاله پژوهشی حوزه)
حوزههای تخصصی:
علم حضوری جایگاهی ویژه در معرفت شناسی دارد؛ به گونه ای که نخستین سنگ بناى معرفت یقینى انسان بر علمى حضورى، بى واسطه و تردیدناپذیر مبتنى است. در روان شناسی معاصر نیز، اگرچه روان شناسان مستقیماً از ماهیت فلسفی علم حضوری و جایگاه آن بحثی نکرده اند، اما در میان موضوعات و مسائل این علم، شواهدی را می توان یافت که قرابت زیادی با علم حضوری دارد. پژوهش حاضر، با هدف ردیابی و تحلیل مصادیق حاکی از علم حضوری در مکاتب روان شناسی معاصر انجام شد. روش پژوهش نیز کیفی از نوع توصیفی تحلیلی بود. بررسی ها نشان داد که آموزه علم حضوری، سنخیت زیادی با دانش روان شناسی دارد و به همان میزان که بحث درباره شناخت ها، انگیزه ها و گرایش های انسانی کمتر در شعاع تجربه حسی قرار می گیرد، بیشتر متعلق علم حضوری است. درنتیجه، بررسی مکاتب و رویکردهای عمده در روان شناسی معاصر، از جمله ساخت گرایی، کارکردگرایی، روان تحلیل گری، انسان گرایی و شناختی، نشانگر رگه هایی از علم حضوری در برخی از مباحث است؛ به گونه ای که هرکدام به نحوی حکایتگر علم حضوری هستند.