هادی نادری

در سیاست گذاری ها و مقررات ساختمانی ایران، کیفیت سکونت عمدتاً ذیل رویکردی کمی و فنی تعریف شده و تجربه ی زیسته ی انسان در فضا کمتر مورد توجه قرار گرفته است. غلبه ی واژه ی «مسکن» بر «خانه» خود نشانه ای از این تقلیل گرایی است؛ جایی که سکونت به مجموعه ای از شاخص های سازه ای و ابعادی فروکاسته می شود و ابعاد معنایی آن به حاشیه رانده می گردد. پژوهش حاضر با اتخاذ رویکردی پدیدارشناسانه و اتکا بر مبانی نظری معماری، به واکاوی سه ساحت کالبدی، ادراکی و فرهنگی-هستی شناختی سکونت می پردازد. هدف اصلی، نشان دادن شکاف میان نظام های متداول ارزیابی و واقعیت زیسته ی فضا و ارائه ی چارچوبی بومی برای ارتقای استانداردهای کیفی مسکن در ایران است. روش تحقیق کیفی و تفسیری بوده و با رویکردی تطبیقی، تجربه ی نظام های موفق جهانی در کنار ابعاد اجتماعی، روانی و معنایی سکونت بررسی شده است. یافته ها آشکار می کند که درحالی که استانداردهای بین المللی از سطح الزامات فنی فراتر رفته و به وجوه انسانی، فرهنگی و ادراکی پرداخته اند، مقررات داخلی همچنان عمدتاً بر جنبه های فنی متوقف مانده اند. در واکنش به این خلأ، مقاله چارچوبی زمینه مند برای بومی سازی استانداردهای کیفی مسکن پیشنهاد می کند که بر پیوند میان ادراک انسانی از «خانه»، خرد بومی، ظرفیت های دانش فنی و مشارکت ذی نفعان استوار است.

اهداف: در حفاظت از آثار دارای اهمیت فرهنگی، شناسایی و ارزیابی گام پایه و به عبارتی نخستین گام در این عرصه به شمار می رود. با توجه به ویژگی های خاص میراث معماری معاصر، وجود چارچوب و مدلی برای فرآیند این ارزیابی ضروری و مؤثر می نماید. هدف از این پژوهش ارائه چارچوب پیشنهادی بر مبنای فعالیت ها، اسناد و پژوهش های انجام شده در این زمینه در بستر جهانی است. روش ها: این پژوهش از روش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعه کتابخانه ای و بر پایه استدلال منطقی شکل گرفته و در آن سه حوزه ثبت، شناسایی و ارزیابی آثار مدرن بررسی و چارچوب پیشنهادی بر پایه آن ارائه شده است. یافته ها: در پژوهش حاضر، ضمن بررسی فعالیت ها و پژوهش های انجام شده، معیارهای مؤثر بر ثبت جهانی میراث معاصر حاصل از جنبش مدرن، چارچوب های شناسایی تماتیک تاریخی این آثار و روشی برای ارزیابی آثار و بناهای این دوران مورد بررسی قرار گرفته است. در پایان، بر پایه این موارد، مدل و چارچوب پیشنهادی فرآیند ارزیابی میراث معماری معاصر ارائه شده است. همچنین کاربرد آن در دامنه ای از آثار ایران بررسی شده است. نتیجه گیری: وجود چارچوب فرآیند ارزیابی میراث معماری معاصر، امکان تدقیق و تسهیل در ارزیابی، شناسایی و ثبت این آثار را فراهم می آورد. چنین چارچوبی، با توجه به ماهیت معماری معاصر و اشتراکات آن در بستر جهانی، امکان تدوین در این بستر به عنوان چارچوبی کلی را داراست، ضمن اینکه لازم است قابلیت تطبیق و سازگاری با شرایط هر کشور یا منطقه را بر پایه ویژگی های تاریخی، فرهنگی و اجتماعی آن دارا باشد.

ﺑیﻤﺎری ﭘﺎﺧﻮرهﮔﻨﺪم ﺑﺎ ﻋﺎﻣﻞ ﻗﺎرﭼی Gaeumannomyces graminis var. tritici یکی از ﻣﻬﻢﺗﺮیﻦ ﺑیﻤﺎریﻫﺎی ﮔﻨ ﺪم در ای ﺮان ﺑ ﻪ ﺷﻤﺎر ﻣی رود. ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر کﻨﺘﺮل ﺑیﻮﻟﻮژیکی ایﻦ ﺑیﻤﺎری،130 ﺟﺪایﻪ ﺳﻮدوﻣﻮﻧﺎس ﻓﻠﻮرﺳﻨﺖ از ریﺰوﺳﻔﺮ ﮔﻨﺪم در ﻧﻮاﺣی ﻣﺨﺘﻠ ﻒ اﺳ ﺘﺎن ﺧﺮاﺳ ﺎن ﺟﺪاﺳ ﺎزی ﺷﺪ. ﺑﺮای اﻧﺘﺨﺎب ﺟﺪایﻪﻫﺎی ﺳﻮدوﻣﻮﻧﺎس ﻓﻠﻮرﺳﻨﺖ ﺑﺎ ﺗﻮاﻧﺎیی ﺑﺎزدارﻧﺪﮔی از رﺷﺪ ﻗﺎرچ، آزﻣﻮن کﺸﺖ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ ﺑﺎکﺘﺮیﻫﺎ ﺑ ﺎ ﻗ ﺎرچ Ggt در ﻣﺤ یﻂ کﺸ ﺖ ﺳیﺐزﻣیﻨی دکﺴﺘﺮوزآﮔﺎر و کیﻨﮓ ب اﻧﺠﺎم ﺷﺪ. از ایﻦ ﻣیﺎن، 21 ﺟﺪایﻪ ﺑﺎ ﻗﺎﺑﻠیﺖ ﺑﺎزدارﻧﺪﮔی ﺑیﻦ 11/25-51/25 درﺻﺪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺟﺪایﻪﻫﺎی ﺑﺮﺗ ﺮ از ﻧﻈ ﺮ ﻣﻤﺎﻧﻌﺖ از رﺷﺪ ﻗﺎرچ Ggt اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪﻧﺪ. ﺑﺮای ردیﺎﺑی ژن ﺑیﻮﺳ ﻨﺘﺰ آﻧﺘ یﺑیﻮﺗی ک ﻓﻨ ﺎزیﻦ-1-کﺮﺑﻮکﺴ یﻠیکاﺳ یﺪ (PCA)، روش PCR ﺑ ﺎ اﺳ ﺘﻔﺎده از ﭘﺮایﻤﺮﻫﺎی PCA2a و PCA3b اﻧﺠﺎم ﺷﺪ. ﻧﺘﺎیﺞ ﻧﺸﺎن داد 12 ﺟﺪایﻪ از 21 ﺟﺪایﻪ اﻧﺘﺨﺎبﺷﺪه ﺣ ﺎوی ژن ﺑیﻮﺳ ﻨﺘﺰ آﻧﺘ یﺑیﻮﺗی ک PCA ﺑﻮدﻧ ﺪ. در آزﻣﺎیﺶﻫﺎی ﮔﻠﺨﺎﻧﻪای ﻧیﺰ ﺟﺪایﻪﻫﺎی ﺗﻮﻟیﺪکﻨﻨ ﺪه آﻧﺘ یﺑیﻮﺗی ک ﻓﻨ ﺎزیﻦ-1-کﺮﺑﻮکﺴیﻠیکاﺳیﺪ، ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﺎیﺮیﻦ از ﺗﻮاﻧﺎیی ﺑیﺸﺘﺮی در کﻨﺘﺮل ﺑیﻤﺎری ﭘﺎﺧﻮرهﮔﻨﺪم ﺑﺮﺧﻮردار ﺑﻮدﻧﺪ و ﺷﺪت ﺑیﻤﺎری را 77-80 درﺻﺪ ک ﺎﻫﺶ دادﻧ ﺪ. ﺑ ﺎ کﺎرﺑﺮد ایﻦ ﺟﺪایﻪﻫﺎ ﻫﻤﭽﻨیﻦ اﻓﺰایﺶ ﻗﺎﺑﻞ ﻣﻼﺣﻈﻪای در وزنﺗﺮ ریﺸﻪ و ﺑﺨﺶﻫﺎی ﻫﻮایی ﮔیﺎﻫﺎن ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺷﺪ. ﻧﺘﺎیﺞ ایﻦ ﺗﺤﻘیﻖ ﭘیﺸ ﻨﻬﺎد ﻣ یکﻨ ﺪ ک ﻪ اﺣﺘﻤﺎﻻ آﻧﺘیﺑیﻮﺗیک ﻓﻨﺎزیﻦ-1-کﺮﺑﻮکﺴیﻠیکاﺳیﺪ ﺗﻮﻟیﺪﺷﺪه ﺗﻮﺳﻂ ﺟﺪایﻪﻫﺎی ﺳﻮدوﻣﻮﻧﺎس ﻓﻠﻮرﺳﻨﺖ، در کﺎﻫﺶ ﺑیﻤﺎری ﭘﺎﺧﻮره در ﮔﻨﺪم ﻧﻘﺶ دارد.