آرزو قاسمی

هدف اصلی پژوهش حاضر تبیین تأثیر دیجیتال مارکتینگ بر عملکرد بازاریابی با درنظر گرفتن نقش میانجی تحول دیجیتال و قابلیت بازاریابی در صنعت مد و پوشاک بوده است. این پژوهش از نظر روش اجرا کمی، از نظر هدف کاربردی و به لحاظ روش اجرایی تحقیق در گروه تحقیقات توصیفی- پیمایشی است. جامعه آماری مطالعه حاضر را مدیران و کارکنان و بازاریابان فروشگاه های آنلاین پوشاک بانی مد، مدیسه و دیجی استایل در استان تهران به تعداد 550 نفر تشکیل می دهند که با روش نمونه گیری در دسترس و با استفاده از جدول مورگان تعداد 225 نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها در این مطالعه از دو روش کتابخانه ای و میدانی استفاده شد و ابزار گردآوری داده ها در روش میدانی نیز پرسشنامه بوده است. تجزیه و تحلیل داده ها در این مطالعه با استفاده از دو روش آمار توصیفی و استنباطی صورت گرفت و نرم افزار مورد استفاده در این بخش نیز SMART-PLS و SPSS بوده است. نتایج نشان داد بازاریابی دیجیتال بر تحول دیجیتال، قابلیت بازاریابی و عملکرد بازاریابی تأثیر مثبت و قابل توجهی دارد. تحول دیجیتال بر قابلیت بازاریابی و عملکرد بازاریابی تأثیر مثبت و قابل توجهی دارد. قابلیت بازاریابی نیز بر عملکرد بازاریابی تأثیر مثبت و قابل توجهی دارد.

در شهر نشینی امروزی، به کارگیری فناوری اطلاعات و ارتباطات در بخش های گوناگون به منظور افزایش بهره وری و ارتقای خدمات رسانی ضروری است و مهم ترین نتیجه آن افزایش رضایت مردم خواهد بود، به شرطی که دولت الکترونیک صحیح و با موفقیت انتظام داده شود. با وجود تصویب و اجرای برنامه های متعدد طی سال های گذشته در ایران، دولت الکترونیک توفیق چندانی نیافته است. از این رو، در این پژوهش کوشش شده است موانع موفقیت کامل برنامه توسعه دولت الکترونیک از دید مسئولان دولتی و شهروندان بررسی و راهکارهایی برای تحقق موفقیت آمیز آن ارائه شود. با توجه به ماهیت سؤالات پژوهش، روش پژوهش کیفی است و برای جمع آوری و تجزیه و تحلیل داده ها مطالعات عمیقی انجام گرفته است. جامعه آماری تحقیق شامل مسئولان دستگاه های دولتی مرتبط با دولت الکترونیک و دفاتر ارائه دهنده خدمات الکترونیکی و شهروندان در استان هرمزگان است. برای جمع آوری داده ها از مصاحبه نیمه ساختارمند استفاده شده و داده های حاصل از مصاحبه با روش هفت مرحله ای کلایزی و با استفاده از نرم افزار MAX QDA تجزیه وتحلیل گردیده است. نتایج یافت شده نشان می دهد که موانع شناسایی شده از دید مسئولان به ترتیب فراوانی در پنج دسته قرار می گیرند: موانع انسانی، فنی-ساختاری، سیاسی-قانونی، اقتصادی و فرهنگی. موانع شناسایی شده از دید شهروندان نیز به ترتیب فراوانی در چهار دسته طبقه بندی می شوند: موانع انسانی، فنی-ساختاری، اقتصادی و فرهنگی. سرانجام، راهکارهایی در این زمینه ارائه می شود.