اثربخشی آموزش چشم انداز زمان بر امید و کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
مقدمه: این پژوهش با هدف بررسی تأثیر آموزش چشم انداز زمان بر امید و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به دیابت نوع دو انجام شد. روش: پژوهش حاضر، یک طرح نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون - پس آزمون و پیگیری سه ماهه با گروه کنترل بود. افراد نمونه به صورت هدفمند گزینش شده و سپس به صورت تصادفی در یک گروه آزمایش و یک گروه کنترل گمارده شدند. گروه آزمایش به مدت هشت هفته آموزش های چشم انداز زمان را دریافت کردند، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. جامعه پژوهش حاضر، شامل تمام بیماران مبتلا به دیابت نوع دو بود که در تابستان 1402 به مرکز درمانی دیابت و غدد شهر دبی در امارات متحده عربی مراجعه کردند. یافته ها: یافته ها نشان داد که رویکرد آموزش چشم انداز زمان موجب افزایش امید ( F=7.391 , p=0.010 ) و بهبود کیفیت زندگی ( F=11.674 , p=0.002 ) در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو شد. نتایج این پژوهش نشان داد که آموزش چشم انداز زمان می تواند به عنوان یک مداخله مؤثر در افزایش امید و بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به دیابت نوع دو استفاده شود. این تغییرات نه تنها بر جنبه های فردی بلکه بر ابعاد اجتماعی نیز تأثیرگذار است. بنابراین، می توان از آموزش چشم انداز زمان به عنوان روشی مؤثر برای ارتقای سلامت روانی و اجتماعی بیماران دیابتی بهره برد.