رسا اسدپور

پایداری به عنوان ساختار راهبردی کسب وکار در تحقق اهداف شرکت و جلب رضایت ذی نفعان بدون به خطر انداختن منابع مورد نیاز برای آینده مورد توجه قرار گرفته است. شیوه های پایداری عمدتاً در مورد افزایش سطح آسیب های ناشی از عملیات شرکت ها به محیط زیست و تأثیرات اجتماعی آن ها می پردازد. هدف از انجام پژوهش حاضر، شناسایی عوامل مؤثر و تعیین کننده، بسترها، راهبردها و پیامدهای افشای پایداری شرکتی در ایران است که با رویکرد نظریه مشروعیت و هم ساختاری نهادی تلاش می شود الگوی مناسبی برای پایداری شرکتی با استفاده از روش داده بنیاد ارائه گردد. در پژوهش حاضر از روش آمیخته استفاده شده است که در بخش کیفی آن از رویکرد داده بنیاد و در بخش کمی به منظور سنجش اعتبار الگوی مفهومی از معادلات ساختاری استفاده شده است. پژوهش جاری طی سال 1402 و 1403 صورت پذیرفته است و جامعه آماری آن باتوجه به ابعاد ادبیات نوین پایداری شامل: اساتید خبره و مجرب دانشگاهی در رشته های حسابداری، اقتصاد، مدیریت، مهندسی و مدیریت محیط زیست، کسب وکار و علوم اجتماعی و مدیران ارشد سازمان حفاظت از محیط زیست می باشند. در این راستا، 18 مصاحبه عمیق و نیمه ساختاریافته از طریق نمونه گیری ترکیبی هدفمند صورت پذیرفته است و به منظور تجزیه وتحلیل داده های کمی از نرم افزار PLS 3 بهره گرفته شده است. نتایج نشان داد که عوامل اقتصادی در سطح خرد و کلان؛ عوامل محیطی و اجتماعی؛ عوامل مدیریتی و نظام راهبری شرکتی و عوامل فنی و ساختاری و همچنین فراهم نمودن بستر فرهنگی، اجتماعی و اصلاحات فنی، ساختاری و مدیریتی به عنوان عوامل کلیدی از راهبردهای  افشای پایداری شرکتی است و بهبود اقتصادی، ارتقا فرهنگ توجه به پایداری شرکتی و توجه به اولویت های زیست محیطی نیز  ازجمله پیامدهای افشای پایداری شرکتی احصا گردید. علاوه بر این، با اعتبارسنجی مؤلفه های نوظهور مشخص شد که عوامل  محیطی و اجتماعی و عامل اقتصادی به ترتیب بیشترین و کمترین تأثیر را بر افشای پایداری شرکت ها دارند. همچنین آگاهی بخشی و آموزش مستمر و تخصیص منابع مالی کافی در جهت حمایت از سیاست های تحقق اهداف توسعه پایدار و اولویت های توسعه از الزامات تحقق راهبردهای افشای پایداری شرکتی است.

تولیدناخالص داخلی که ازجمله متغیرهای کلان اقتصادی است، از نماگرها و اطلاعات اقتصادی بازار پول و سرمایه است. این مولفه از ارکان مهم بخش مالی اقتصاد جامعه نشات می گیرد ودرتجزیه و تحلیل و ارزیابی های اقتصاد مالی هرکشوری مورداستفاده قرار می گیرد. هدف ازانجام این پژوهش بررسی رابطه بین تولید ناخالص داخلی با عوامل ریسک سرمایه (ارزش، اندازه، نسبت بدهی به دارایی، بازده سهام و صرف ریسک بازار) می باشد. بدین منظورمتغیرهای پژوهش با استفاده از مدل رگرسیون چندمتغیره برمبنای داده های فصلی و پُرتفلیوبرای 42 فصل موردبررسی قرارگرفته است. نتایج حاصل ازآزمون فرضیه ها نشانگرهمبستگی بسیار ضعیف بین رشد متغبرمستقل و وابسته پژوهش می باشد؛ همچنین براساس آزمون p رابطه معناداری بین رشد تولید ناخالص داخلی و بازده حاصل از عوامل ریسک، ارزش، اتدازه، نسبت بدهی به دارایی، صرف ریسک بازارو بازده فصلی وجود ندارد.