سمیرا برج خانلو

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی استرس ادراک شده در رابطه بین شفقت به خود و ثبات زندگی زناشویی در زنان آسیب دیده از خیانت بود. روش پژوهش توصیفی -همبستگی از نوع مدل یابی ساختاری بود. جامعه آماری شامل زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی مراجعه کننده به مراکز روانپزشکی شهر ساوه در سال 1402-1403 بود که به روش نمونه گیری هدفمند 370 نفر از آنها به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه استرس ادراک شده (PSS) کوهن و همکاران (1983)، شاخص ثبات زناشویی(MII) ادوارد و همکاران (1987) و فرم بلند مقیاس خودشفقت ورزی (SCS-LF) نف (2003) بود. از تحلیل معادلات ساختاری برای تحلیل داده ها استفاده شد. نتایج بیانگر برازش مطلوب مدل پژوهش بود. نتایج بیانگر معناداری اثرمستقیم شفقت به خود بر استرس ادراک شده (004/0=P) و ثبات زندگی زناشویی (001/0=P) و همچنین اثر مستقیم استرس ادراک شده بر ثبات زندگی زناشویی (04/0=P) بود. همچنین نتایج حاکی از اثر غیرمستقیم شفقت به خود بر ثبات زندگی زناشویی با میانجی گری استرس ادراک شده بود (02/0=P). این نتایج نشان می دهد که استرس ادراک شده با توجه به نقش شفقت به خود می تواند تبیین کننده ثبات زندگی زناشویی در زنان آسیب دیده از خیانت باشد.

پژوهش حاضر با هدف مقایسه ی حسادت شناختی، عاطفی و رفتاری و سبک های عاطفی (پنهان کاری، سازگاری و تحمل) در زنان بی وفا، خیانت دیده و فاقد تجربه ی خیانت (عادی) صورت گرفته است. این پژوهش که از نوع پس رویدادی است، در دو جامعه ی زنان بی وفا و خیانت دیده مراجعه کننده به سازمان بهزیستی و مراکز مشاوره وابسته و جامعه ی زنان عادی مراجعه کننده به خانه ی سلامت شهر ساوه، انجام شده است. انتخاب افراد از جامعه ی اول به صورت در دسترس (30 بی وفا، 30 خیانت دیده) و از جامعه ی دوم به صورت تصادفی ساده (30 عادی) صورت گرفته است. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسش نامه های سنجش حسادت ولی زاده و آذربایجانی (1389) و سبک های عاطفی هافمن و کاشدان (2010) بوده اند. نتایج تحلیل داده ها با تحلیل واریانس چند متغیره حاکی از بالاتر بودن حسادت شناختی، عاطفی و رفتاری در زنان عادی در مقایسه با بی وفا و خیانت دیده و همچنین بالاتر بودن سبک عاطفی پنهان کاری در زنان بی وفا در مقایسه با خیانت دیده و عادی بوده است.