فرشید سمایی

موضوع این پژوهش تحلیل واحدهای واژگانی تخصصی یا تخصصی شده در فرهنگ های عمومی یک زبانه است. معیار های درج مدخل های علمی در فرهنگ های عمومی یک زبانه چیست؟ اصطلاحات چگونه در فرهنگ های عمومی پردازش می شوند؟ چه حوزه هایی تخصصی محسوب می شوند؟ چه واحدهای تخصصی ای از هر حوزه در فرهنگ های عمومی درج می شوند؟ برش های معنایی مدخل های تخصصی یا تخصصی شده چگونه بازنمایی می شود؟ پاسخ به این پرسش ها برخی از جنبه های نظری فرهنگ نگاری را برجسته می کند و پبچیدگی تمایز آن را با علم اصطلاح شناسی آشکار می سازد. جایگاه نوواژه ها در زبان علم و حرکت مستمر واحدهای واژگانی از زبان تخصصی به زبان عمومی و تخصصی شدگی واحدهای عمومی ، مفاهیمی نظیر چرخش واژگانی و چرخش معنایی را در حوزه فرهنگ های عمومی یک زبانه و دوزبانه مطرح می کند. فرهنگ های لغت نمود فضای همزمانی گویشوران هر زبان محسوب می شوند. واحدهای واژگانی علمی و تخصصی نیز از حوزه های خود دچار تراوایی واژگانی مفهومی می شوند و با درج در فرهنگ های یک زبانه و دوزبانه مسیر بومی شدگی خود را سیر می کنند. برخی از آنها قرضی باقی می مانند و با تغییرات آوایی یا ساختواژی تبار زبان مقصد را می پذیرند، و برخی نیز در گذر زمان و تحولات اجتماعی و تاریخی از فرهنگ های لغت حذف می شوند. مهم ترین مسئله در این میان سیر چرخش طبیعی این واحدهای واژگانی در فرهنگ های عمومی یک زبانه و تغییرات زبانی مفهومی ای است که با درج آنها در این فرهنگ ها اتفاق می افتد. پژوهش حاضر در فرهنگ های عمومی یکزبانه فارسی تحلیل می شود، اما در مواردی مدخل های متناظر انگلیسی و فرانسوی نیز برای بررسی های عمیق تر ذکر می شوند.

در این مقاله، مسأله زمان بندی ماشین های موازی پردازشگر دسته ای با هدف حداقل کردن حداکثر زمان تکمیل کارها بررسی می شود. نوآوری این پژوهش، به کارگیری زمان های پردازش و در دسترس بودن کارها به صورت احتمالی است. در تحقیقات پیشین اثبات شده است که مسأله مورد بررسی دارای پیچیدگی سخت است. بنابراین، از روش های ابتکاری برای حل مسأله استفاده می شود. مسأله مورد مطالعه، دو مرحله تصمیم گیری دارد. در مرحله اول ابتدا کارها به دسته هایی طبقه بندی می شوند و در مرحله بعد، دسته های به دست آمده به ماشین های موازی تخصیص می یابند. در این مقاله، از دو روش ابتکاری برای ایجاد دسته ها و از سه روش ابتکاری برای ترتیب دهی توالی دسته ها استفاده خواهد شد. به علت احتمالی بودن زمان های پردازش و در دسترس بودن کارها، با استفاده از رویکرد شبیه سازی، 10000 نمونه مسأله به صورت تصادفی تولید می شود. 6 حالت ترکیبی روش های ابتکاری با حل نمونه مسائل به دست آمده از شبیه سازی مقایسه می شوند. نتایج به دست آمده نشان می دهد که ترکیب روش های ابتکاری MBF در فاز اول و روش ERT-LPT در فاز دوم از کارایی بهتری در رسیدن به جواب های مناسب برخوردار است.