واکاوی آستانه های تاریخی شیراز از منظر سیاحان خارجی از آغاز صفویه تا پایان قاجاریه(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
پژوهش حاضر به بررسی آستانه های تاریخی شهر شیراز از منظر سیاحان خارجی از آغاز صفویه تا پایان قاجاریه پرداخته است. این تحقیق به منظور تحلیل تأثیرات طبیعی و مصنوعی آستانه ها در شکل دهی تصورات سیاحان از شیراز، با تکیه بر منابع دست اول مانند سفرنامه ها انجام شده است. هدف اصلی، شفاف سازی جایگاه آستانه ها در ورودی های شهری و تأثیر آن ها بر درک سیاحان از هویت شهری شیراز در چهار دوره تاریخی مهم ایران است. برای دستیابی به این هدف، از روش اسنادی-تحلیلی و تحلیل محتوای کیفی استفاده شده است. داده ها از سفرنامه های مختلفی که در دوره های مورد نظر نوشته شده اند، استخراج و تحلیل شده اند. از مجموع ۴۲ سفرنامه گردآوری شده، ۲۵ سفرنامه که حاوی اطلاعات مرتبط با آستانه ها و ورودی های شهر شیراز بودند، انتخاب و مورد بررسی دقیق قرار گرفتند. تحلیل محتوای داده ها، با استفاده از نرم افزار Atlas.ti انجام شد. یافته های پژوهش نشان می دهند که سیاحان در توصیف آستانه های شیراز بر جغرافیای طبیعی اطراف شهر و عناصر مصنوعی که دست بشر ساخته است، توجه ویژه ای داشته اند. جغرافیای طبیعی، به ویژه کوه های اطراف دشت شیراز و پوشش گیاهی و باغ هایی که در پیرامون شهر قرار دارند، نقش برجسته ای در توصیف منظر شهر ایفا می کنند. در کنار این، عناصر مصنوعی نظیر دروازه ها، گنبدها و گورستان های اطراف شهر به عنوان نمادها و مرزهای ورودی شهر، در ذهن مسافران تصویری خاص و معنا دار از شیراز به وجود می آوردند. این بررسی ها همچنین به وضوح تأثیر تخریب ها و تغییرات دروازه ها در دوره های بعدی، به ویژه در دوره قاجار، بر منظر شهری و هویت شیراز اشاره می کنند.