مهدی راسخی

ماهیت جمهوری اسلامی ایران تقابل با نظام سلطه را به یک امر عینی تبدیل کرده است. در این تقابل یکی از مهم ترین سیاست های نظام سلطه، ایجاد گسست میان کارگزاران نظام و مردم با به کارگیری متغیر واسط ناکارآمدسازی نظام جمهوری اسلامی ایران است. این پژوهش با روش اسنادی و توصیفی تحلیلی در صدد پاسخ گویی به این سؤال است که در مقابله با سیاست های نظام سلطه در ایجاد گسست میان کارگزاران نظام و مردم از چه راهبردهایی می توان بهره گرفت؟ برای دست یابی به پاسخ سؤال، این فرضیه دنبال می گردد که برای ایجاد گسست میان کارگزاران نظام و مردم، تأثیرگذاری بر دو عرصه ادراکی و کنشی، محورهای اصلی سیاست نظام سلطه را شکل می دهد. بر این اساس، راهبردهای اصلی مقابله با این سیاست، کارآمدسازی نظام از طریق ایجاد و استحکام پیوند کارگزاران با نظام و مردم در دو ساحت ادراک و کنش است. نتایج تحقیق بیان گر آن است که در ساحت ادراک، استحکام باورهای اعتقادی، بصیرت افزایی و افزایش اعتماد سیاسی و در ساحت رفتار، وحدت و هم دلی کارگزاران، مبارزه با فساد سازمان یافته، ذائقه سازی متقابل و تقویت پایش و نظارت راهبردهایی هستند که می توان با بهره گیری از آن ها از ایجاد گسست میان کارگزاران نظام و مردم جلوگیری کرد.

همان گونه که ملّاصدرا یک فیلسوف متبحر است، یک اندیشمند سیاسی نیز هست؛ گرچه پذیرفتن حکمت سیاسی وی، مبتنی بر اصول موضوعه ای است که نگارنده از آن به «مبادی» تعبیر میکند. این مقاله با روش تحلیلی، و با هدف تبیین مبادی روشی و محتوایی که ملّاصدرا برای بیان حکمت سیاسی خود بدان تمسک جسته است، درصدد است تا با بررسی این مبادی، منشأ خطای بسیاری از منکران حکمت سیاسی وی را به صورت روشن بیان کند. حاصل اینکه، در زمان ملّاصدرا، به خاطر شرایط خاص حاکم برآن زمان، شاهد رکود اندیشه سیاسی هستیم نه زوال آن، و ملّاصدرا یک اندیشمند سیاسی با ویژگیهای متفاوتی است که در مبانی و نوع اندیشه سیاسی خود و روش بیان نظریات سیاسی، به اندیشمندان سیاسی دیگر مشابهتی ندارد. همین تفاوت باعث شده است که برای دست یافتن به اندیشه سیاسی وی راهی بجز فهم، و پذیرش مبادی روشی و محتوایی ملّاصدرا نداشته باشیم.

امروزه ، بهبود مهارت های حرکتی از طریق تمرین، مورد توجه محققان و مربیان تربیت بدنی است، با این حال روشن شده که تغییرپذیری شیوه های تمرینی برای اجرا و یادداری مهارت حرکتی نیز مفید و مؤثر است. هدف کلی این تحقیق، بررسی تعیین تاثیر تمرین به روش مسدود و تصادفی بر عملکرد و یادداری مهارت های پاس فوتبال در نوآموزان 12 سالة مدرسة فوتبال باشگاه فرهنگی _ ورزشی دانش استان آذربایجان شرقی است. به این منظور و به عنوان نمونه، 24 نوآموز پسر 12 ساله به صورت تصادفی انتخاب و بعد از برابرسازی میانگین ها در گروه 12 نفری گروه بندی و سپس آموزش و تمرینات لازم ارائه شد و در نهایت آزمون های لازم محقق ساخته با روایی و اعتبار مناسب (پاس بغل پا = 86/0، پاس کات داخل پا= 81/0 و پاس کات بیرون پا = 79/0 ) از آنها به عمل آمد. متغیرهای تحقیق، روش های تمرینی مسدود و تصادفی (مستقل) و عملکرد و یادداری (وابسته) بود. از آمار توصیفی برای طبقه بندی داده ها و در آمار استنباطی از روش های آماری تی تست و یو من ویتنی برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. نتایج حاصل نشان داد که اختلاف معنی داری بین عملکرد و یادداری مهارت های پاس فوتبال در تمرینات مسدود و تصادفی در سطح کمتر از 05/0 وجود دارد، به این معنی که تمرین به روش مسدود، عملکرد نوآموزان و تمرین به روش تصادفی، یادداری مهارت های پاس فوتبال نوآموزان را تحت تاثیر قرار می دهد و بهبود می بخشد.

پژوهش حاضر نقش مدیران مدارس را در توسعه و تعمیم ورزش آموزشگاه های استان آذربایجان شرقی مورد بحث و بررسی قرار می دهد. به این منظور از بین همه مدیران و معلمان کلیه مقاطع تحصیلی استان آذربایجان شرقی منطقه 5 و 5 ناحیه ، 361 نفر به طور تصادفی انتخاب شدند. داده ها به وسیله پرسشنامه جمع آوری و از طریق روش های آماری همبستگی تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین نقش مدیران (سبک رهبری ، تصمیم گیری ، هماهنگی ، قدرت ، هدایت و رهبری ، برنامه ریزی ، سازماندهی ، نظارت و کنترل ، اطلاعات علمی و عملی ) و توسعه و تعمیم ورزش در مدارس ابتدایی ، راهنمایی و متوسطه ، همبستگی معنی دار و مثبتی وجود دارد و صرفاً در مورد قدرت با توجه به معنی دار نبودن ، همبستگی دیده نشد. بنابراین مدیران مدارس می توانند به طور مؤثری در توسعه و تعمیم ورزش مدارس نقش داشته باشند