خشونت کلامی در حدیقه سنایی غزنوی (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
حدیقه الحقیقه به عنوان یکی امهات آثار ادبی و عرفانی و از جریان ساز ترین آن ها، ظرفیت های پژوهشی بسیاری دارد. از جمله موضوعات قابل تأمل در حدیقه بحث زبان آن است. زبان حدیقه به مانند بسیاری دیگر از آثار ادبی عرفانی به شکلی غیر رسمی و نزدیک به زبان محاوره سروده شده است. این نزدیکی به زبان محاوره زمینه ورود برخی از اشکال ناخوشایند زبان را فراهم آورده است.که می توان آن ها را مصداق خشونت زبانی دانست. در این مقاله که به روش تحلیلی صورت گرفته است ابتدا مصادیق خشونت کلامی چون؛ ناسزا و دشنام، تشبیه به حیوانات، خانواده و زن ستیزی، حقیقت خودستایی و تحقیر دیگران و موارد مشابه در حدیقه استخراج شده و سپس در پیوند با گفتمان عرفانی و شرایط زیستی شاعر و همچنین واقعیت های سیاسی و اجتماعی عصر شاعر تحلیل شده است. و در پایان به عوامل احتمالی بروز چنین نوع زبانی پرداخته شده است. بنظر می رسد؛ علل ظهور خشونت کلامی در حدیقه را اولاً باید به مخاطب آثار صوفیه که عموماً عوام بودند مرتبط دانست. وجود مخاطب عام آزادی بیشتری در استفاده از ظرفیت های زبان به شاعر داده است. دلیل دیگر وجه تعلیمی ادبیات عرفانی است. ادبیات تعلیمی در مقایسه با انواع دیگر ادبی از چاشنی خشونت بیشتری برخوردار است. حیات فردی شاعر و انحطاط اخلاقی جامعه از دیگر عواملی است که در بسامد بالای خشونت در حدیقه مؤثر افتاده است .Verbal violence in Hadiqah al-Haqiqah
As one of the mothers of literary and mystical works and one of the most influential of them, Hadiqa-ul-Haqiqah has many research capacities. Like many other mystic literary works, the language of Hadiqeh is written in an informal and close to colloquial way. This closeness to the colloquial language has become the basis for entering some unpleasant forms of language such as cursing, rude words, humiliation and mockery, which can be considered as an example of linguistic violence. In this article, which is done in an analytical way, the examples of verbal violence in Hadiqah are first extracted and then analyzed in connection with the mystical discourse and the living conditions of the poet as well as the political and social realities of the poet's era. And at the end, the possible causes of the emergence of this type of language have been discussed. It seems; The reasons for the emergence of verbal violence in Hadiqah should be related to the audience of Sufia's works, which were generally the common people. The existence of a general audience has given the poet more freedom in using the capacities of language. Another reason is the didactic aspect of mystical literature. Didactic literature is more violent than other types of literature. The personal life of the poet and the moral decline of the society are other factors that have contributed to the high frequency of violence in the garden.
تبلیغات
