بازتبیین آیه «مَعاذَ اللَّهِ إِنَّهُ رَبِّی أَحْسَنَ مَثْوای» (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
برخی مفسران مرجع ضمیر «إِنَّهُ» در آیه «مَعاذَ اللَّهِ إِنَّهُ رَبِّی أَحْسَنَ مَثْوای » را «عزیز مصر» و برخی دیگر «الله» معرفی می کنند. برخی دیگر هم هر دو را به صورت احتمالی یا قطعی مرجع این ضمیر می دانند. ارائه تحلیل های واقع بینانه از شخصیت یوسف× به عنوان گوینده این فقره، بازخوانی و ارزیابی دیدگاه مفسران در این زمینه و کشف نقاط قوت و مبهم آنها ضرورت بررسی این سه رویکرد را روشن می کند. بررسی انتقادی این سه دیدگاه و تحلیل آیه مورد بحث نشان می دهد که همه آنها دارای چالش های جدی از قبیل عام بودن استدلال ها و عدم توجه به شواهد موجود در سوره یوسف هستند. این در حالی است که با تکیه بر شواهد جدیدی از همین سوره، می توان ضمیر مورد بحث را فقط به «الله» ارجاع داد. مهم ترین شاهد در این زمینه آن است که براساس قراین یوسف× برده همسر عزیز بود نه برده خود عزیز؛ از این رو به طور کلی «رب» بودن عزیز مصر در هنگام ابراز این جمله و در نتیجه بازگشت ضمیر «إِنَّهُ» به وی منتفی است.Reviewing the verse of “Ma’aazallah ennahu Rabbi (Allah forbid! indeed He is my Lord)”
Some commentators introduce the referent of the pronoun "innahu" in the verse "May Allah forbid; indeed, my Lord made my abode good" as "Aziz Misr" and others as "Allah". But others consider both of them as the referent of this pronoun, either possibly or definitely. Presenting realistic analyses of the character of Yusuf (AS) as the speaker of this paragraph, rereading and evaluating the views of commentators in this field and discovering their strong and ambiguous points, clarifies the necessity of examining these three approaches. A critical examination of these three views and an analysis of the verse in question shows that all of them have serious challenges, such as the generality of the arguments and the lack of attention to the evidence in Surah Yusuf. This is while, based on new evidence from this same surah, the pronoun in question can be referred only to "Allah". The most important evidence in this regard is that according to the evidence, Joseph (AS) was the slave of Aziz's wife, not Aziz himself; therefore, Aziz Misr's being a "Lord" when he uttered this sentence and as a result, the pronoun "Innahu" returned to him is ruled out.
تبلیغات
