بحران اثربخشی مدیریت شهری بر پایه داوری شهروندان (پژوهش موردی: شهر زاهدان) (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
مقدمه : ادراک و قضاوت شهروندان زاهدانی در مورد کمیت و کیفیت فضای سبز، پارک های شهری، آسفالت معابر، نماها، بافت شهری، پاکیزگی و مبلمان شهری، نوعاً تعبیر به ضعف در مدیریت شهر می گردد. هدف پژوهش، تحلیل و آزمون وضعیت بحرانی اثربخشی مدیریت شهری و تبیین داوری شهروندان است. داده و روش : این پژوهش کاربردی با پرسش نامه محقق ساخته و نمونه برداری تصادفی دو مرحله ای داده های آماری 453 نفر از جمعیت بالای 17 سال زاهدان را در شش محدوده (رتبه 1 بالاترین و رتبه 6 پایین ترین) گردآوری و با مدل های استنباط آماری ناپارامتریک: تک نمونه ای کای2، کروسکال والیس، کندال تائو C ، سامرز D و شاپیروویلک تحلیل نمود. یافته ها : در مجموع 67 % شهروندان زاهدانی از اداره امور شهر ناراضی و 11 % آن ها نیز رضایت مندی داشتند. میزان عدم رضایت شهروندان از 72 % در زمینه کمبود فضاهای شهری گذران اوقات فراغت تا 66 %، در زمینه پاکیزگی و جمع آوری زباله نوسان داشت. شاخص نارضایتی در میان پاسخگویان بی سواد، زیردیپلم، دیپلم، کاردانی، کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری، با سطح خطای 000/0 به ترتیب 22 % ، 53 %، 62 % ،83 %، 82 % و 100 % بود. پراکنش فضایی این نارضایتی شهروندان در شش محدوده فوق، با خطای 000/0 از محدوده سطح یک (بالاترین تراز) تا سطح شش (پایین ترین تراز) به ترتیب 86 %، 87 %، 81 % 69 %، 54 %، 31 %، بود. نتیجه گیری : این پژوهش صرفاً بحران اثربخشی (Effectiveness) مدیریت شهری زاهدان، یعنی میزان مؤثربودن اقدامات برای دستیابی به اهداف (رضایت مندی شهروندان) را بر مبنای داوری خود شهروندان، آزمون نمود و فرضیه های اصلی پژوهش، یعنی بحران اثربخشی تأیید گردید. لیکن، ضرورتاً باید شاخص کارآمدی مدیریت شهری زاهدان (Efficiency) میزان حداکثر شدن منافع یا خروجی سازمان، با توجه به منابع و امکانات دریافتی نیز پژوهش گردد. اگرچه، داده ، روش، فرضیه و مدل های تحلیلی خاصی طلب می کند. سپس دستگاه مربوطه بر مبنای نتایج حاصل از هر دو پژوهش ، بازنگری ساختارها، راهبردها، سیاست ها و برنامه ها را مدنظر قرار دهد.Citizens' perception of effectiveness crisis in urban management, case study: City of Zahedan
Introduction : The perceptions and judgments of Zahedan residents regarding the quantity and quality of green spaces, urban parks, pavements, building facades, urban texture, city cleanliness, and urban furniture reveal weaknesses in city management. Accordingly, this study aimed to analyze and assess the effectiveness of urban management in crisis and explain residents’ judgments. Data and Method : This applied study utilized a researcher-made questionnaire and a two-stage random sampling method to collect statistical data from 453 individuals over 17 years of age in Zahedan. The sample was stratified across six zones (with Zone 1 being the highest and Zone 6 the lowest) and analyzed using non-parametric inferential statistical tests, including one-sample Chi-square, Kruskal-Wallis, Kendall’s Tau-c, Somers’d, and Shapiro-Wilk. Results : In total, 67% of Zahedan residents were dissatisfied with urban management, and 11% were satisfied. The level of dissatisfaction of residents varied from 72% with insufficient leisure spaces to 66% with cleaning and waste collection. The dissatisfaction index among respondents who were illiterate, had less than high school diploma, high school diploma, associate’s degree, bachelor's degree, master's degree, and doctorate was 22%, 53%, 62%, 83%, 82%, and 100%, respectively (p<0.001). The spatial distribution of citizens' dissatisfaction across six zones, from Zone 1 (the highest) to Zone 6 (the lowest), was 86%, 87%, 81%, 69%, 54%, and 31%, respectively (p<0.001). Conclusion : This research is the effectiveness crisis of Zahedan's urban management, i.e. the effectiveness of measures to achieve goals (citizen's satisfaction) given confirming the assumptions, proposing to evaluate the efficiency of urban management and specifically reviewing the strategies and policies by the relevant institutions emphasized in this research
تبلیغات
