![سمانه دربندی](/assets/c4e8e72c/images/profile-placeholder.jpg)
سمانه دربندی
مطالب
فیلتر های جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۱ تا ۳ مورد از کل ۳ مورد.
ارزیابی عوامل مؤثردر انتخاب مکان های اسکان موقت پس از زلزله با استفاده از GISو تکنیک AHP (مطالعه موردی: منطقه 4 کرمان)(مقاله پژوهشی وزارت بهداشت)
نویسنده:
محمدعلی فرقانی سمانه دربندی
منبع:
Journal of Rescue and Relief (امداد و نجات) دوره هفتم تابستان ۱۳۹۴ (۲۰۱۵ م) شماره ۲ (پیاپی ۲۶)
مقدمه: زلزله یکی از بلایای طبیعی است که به عنوان مهم ترین مبحث شهرسازی و مدیریت بحران در ایران شناخته می شود. ایران با میانگین 43/1 زلزله در سال، بعد از چین و اندونزی مقام سوم را در جهان دارد. شهر کرمان به عنوان یکی از شهرهای مهم و استراتژی ایران، با وجود گسل های فعال و لرزه خیز منطقه، همواره در معرض خطر زلزله قرار دارد. منطقه 4 به علت دارا بودن بافت فرسوده، ریزدانه بودن بلوک های شهری و همچنین نبود استحکام لرزه ای ساختمان ها در اکثر محلات آن، لزوم توجه به امر برنامه ریزی برای امداد و نجات و اسکان را در این منطقه دو چندان کرده است yle="text-align: justify;"> تحقیق حاضر با هدف مکان یابی مراکز اسکان، به مطالعه موردی منطقه 4 شهرداری کرمان می پردازد. به همین منظور با استفاده از GISو تدوین معیارهایی که متأثر از شرایط طبیعی و کالبدی محدوده مورد نظر است، نقشه امکانات و عوامل محدودکننده منطقه با یکدیگر ترکیب می شود. در مکان یابی مراکز اسکان از مدل منطق دووجهی بولین استفاده می شود. نتایج تحقیقات نشان می دهد که فقط شش محل برای اسکان مناسب هستند. بنابراین از تحلیل سلسله مراتبی برای انتخاب مناسب ترین سایت استفاده می شود. با توجه به معیارهای مؤثر در اثربخشی و کارایی سایت ها، مصلی کرمان و زمین ورزشی نزدیک آن به عنوان مناسب ترین مکان برای اسکان اضطراری و موقت مشخص شده است.
تعیین مسیرهای مناسب و قابل دسترسی بعد از زلزله با استفاده از GIS (مطالعه موردی: شهر کاشان)(مقاله پژوهشی وزارت بهداشت)
مقدمه: شبکه حمل و نقل درون شهری به ویژه در شهرهای بزرگ، نقشی اساسی در مدیریت بحران زلزله دارد. از سوی دیگر این شبکه، آسیب پذیرترین شبکه در میان دیگر شبکه های گوناگون در برابر زلزله، شناخته شده است. لذا ضرورت دارد تا اقداماتی برای شناسایی و تعیین مسیرهای قابل دسترس و بهینه پس از زلزله برای فعالیت های حمل و نقل درون شهری از قبیل آمد و شد اتومبیل های امدادی و آمبولانس ها، اتومبیل های پلیس، اتومبیل های آتش نشانی و غیره صورت گیرد، لیکن در این زمینه تحقیقات کمی به طور کامل و سیستماتیک انجام گرفته است. روش: هدف از این مطالعه، ارزیابی آسیب پذیری معابر در هنگام وقوع یک زلزله 5/6 ریشتری در شهر کاشان می باشد. ابتدا مدلی برای ارزیابی خسارات و آسیب پذیری معابر از طریق محاسبه سطح مسدود شده معابر با در نظر داشتن عواملی همچون آوار ساختمان، ویژگی های ساختمان و فاصله نسبی بین ساختمان ها و معابر، ارائه شده و در ادامه از طریق تسری این مدل روی 57 معبر اصلی و 41 واحد همگن در سطح شهر کاشان و جمع آوری اطلاعاتی درباره ویژگی ها و مشخصه های شبکه حمل و نقل درون شهری کاشان در سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS)، درجه انسداد طولی و عرضی این معابر برآورد شده و نقشه های قابل بهره برداری ارائه گردیده است. یافته ها: 1( عرض مسیر یکی از عوامل مؤثر بر انسداد آن پس از زلزله است. هرچه عرض مسیر بیشتر باشد میزان انسداد عرضی بیشتر است. 2( انسداد طولی در بافت قدیمی بیشتر است. علت این امر، مواد مورد استفاده در ساخت و ساز و عدم استحکام ساختمان ها می باشد. نتیجه گیری: به دلیل ویژگی ها و شرایط طبیعی حاکم بر فضاهای شهری و تراکم سرمایه گذاری و بارگذاری های محیطی، بیشتر شهرهای بزرگ از جمله کاشان با حوادث طبیعی به ویژه زلزله روبه رو هستند. از این رو، توجه به برنامه ریزی های لازم پیرامون مصونیت شهرها و آسیب کمتر آنها ضرورت دارد و هر توصیه ای در یک بستر سازمانی مناسب باید تحقق یابد