ژانر جنگی

مسئله ی اصلی این مطالعه، بررسی تجربه های حسی سربازان در محیط های نظامی و بازنمایی آن در سینما است. پرسش پژوهش، چگونگی تأثیر خدمت سربازی بر ادراک حسی افراد و شیوه های بازنمایی این تجربه در آثار سینمایی است. روش تحقیق مبتنی بر تحلیل کیفی است که از طریق مشاهدات میدانی در پادگان آموزشی، بررسی اسناد رسمی (آیین نامه های معافیت پزشکی و کتابچه های نظامی) و تحلیل چهار فیلم شاخص جنگی («وضع بشر ۲»، «خط باریک قرمز»، «صلیب های چوبی» و «نشان سرخ شجاعت») انجام شده است. یافته ها نشان میدهند که در فضای نظامی، حواس بینایی و شنوایی به عنوان ابزارهای نظارت و اطاعت، نقش مسلطی در حفظ سلسله مراتب و انضباط دارند؛ در حالی که حواس بویایی، چشایی و لامسه، به شکلی هدفمند سرکوب می شوند. بررسی فیلم ها آشکار می کند که سینما با روایت نقش دستورات حسی در تثبیت سلسلسه مراتب نظامی و نیز با بهره گیری از تکنیک های نورپردازی و طراحی صدا، توانسته است ابعاد پیچیده تری از تجربه ی حسی سربازان را نسبت به روایت های رسمی، بازتاب دهد. این پژوهش بر اهمیت توجه به تاریخ اجتماعی حواس در بازسازی روایت های تاریخی تأکید کرده و نشان می دهد که سینما به مثابه ی رسانه ای چندحسی، امکان بازآفرینی عینی تر زیست سربازی را فراهم می کند.