اهمیت سفرنامه های اردوزبان در بازنگاری تاریخ معاصر ایران؛ مطالعه موردی: بازشناسی و خوانش سفرنامه «سیر ایران»(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
سفرنامهنویسی، در ادبیات زبان اردو، از قالبهای نثر موفق بوده است که ارزشمندی آن محدود به حوزه ادبی نیست؛ درزمینههای مختلفِ تاریخی، اجتماعی، مذهبی و فرهنگی دادههای مفیدی را در بر دارد. تعداد سفرنامههای نگاشته شده به زبان اردو، درباره ایران، چشمگیر است که متأسفانه تاکنون برای ایرانیان ناشناخته ماندهاست. سیر ایران اولین نگارش در این مقوله است. محمدحسین آزاد، نویسنده و شاعر برجسته اردوزبان، در سال1302ق/ 1885م، با هدف جمعآوری منابع مورد نیاز برای پژوهش بر زبان فارسی، به ایران سفر میکند. وی از آغاز سفر دریاییاش تا فرود در بوشهر و گذرش از شهرهای مختلف ایران، مانند شیراز، اصفهان، قم، تهران و مشهد را یادداشتبرداری میکند. سیر ایران تدوینشده این یادداشتها و سخنرانیهای چاپ شده آزاد پیرامون این سفر است که اطلاعاتی از شخصیتهای علمی، فرهنگی و مذهبی، فرهنگ و رسوم ایرانیان و شرایط اقلیمی آن برهه تاریخی ایران را در بر دارد.