سرمایه گذاری اجتماعی

ایده سرمایه گذاری اجتماعی رویکردها به حدود و ماهیت مداخلات دولت رفاه به طور خاص در حوزه تأمین اجتماعی را متحول ساخته و مورد بازبینی قرار داده است. پیش تر نیز گرایش به خصوصی سازی و مقررات گذاری در چارچوب رویکرد های نئولیبرال به نظام تأمین اجتماعی دولت رفاه پیشرفته را به سمت کاستن از مداخلات، حمایت ها و مزایای تأمین اجتماعی هدایت کرده بود. بنظر می رسد جایگزینی تأمین اجتماعی با سرمایه گذاری اجتماعی حمایتی کافی از تمامی شهروندان در مقابله با فقر عرضه نکند و دسترسی به حق بر تأمین اجتماعی را متأثر سازد. ارائه حمایتی فوری، کافی و جامع که دسترسی ای همگانی به حداقلی از منابع را تأمین کند مستلزم بازگشت به منطق توزیعی تأمین اجتماعی و در تداوم آن تعیین حدود و نقش دولت در این حوزه است. در این پژوهش با هدف دستیابی به الگوی مطلوب مداخلات دولت در حوزه تأمین اجتماعی با روشی توصیفی-تحلیلی، نگاهی به کاستی های نظریه دولت سرمایه گذار اجتماعی و تکیه بر اقتضائات عدالت در دو عنوان «شغل به مثابه دارایی» و «تفاوت در استعدادهای درونی» مبنایی در بازگشت به منطق توزیعی تأمین اجتماعی شناسایی شده است. بر این اساس پژوهش حاضر ضرورت همراهی سرمایه گذاری اجتماعی با مداخلات جبرانی دولت رفاه سنتی در قالب مزایای نظام تأمین اجتماعی را نتیجه گرفته است.

هدف از انجام این پژوهش، طراحی مدلی با پارامترهای غیرمالی در اولویت سرمایه گذاری در امور اجتماعی (با تأکید بر کمیته ملی پارالمپیک جمهوری اسلامی ایران) است. پژوهش حاضر به لحاظ هدف، کاربردی است و با توجه به تقسیم بندی بر حسب روش استنتاج، از نوع توصیفی و اکتشافی می باشد. پرسشنامه پژوهش، ساخته محقق بوده و روایی آن توسط خبرگان متشکل از 2 گروه از خبرگان می باشد. این گروه خبرگان مشتمل بر صاحب نظران، اساتید دانشگاه و متخصصین در زمینه مدیریت سود و مبانی اخلاقی بوده و در اندازه گیری متغیرهای تحقیق جامعه آماری این پژوهش، مدیران و کارشناسان ذی ربط، موسسات خیریه و نیکوکاری بوده است. در این پژوهش از شاخص های آمار توصیفی برای بررسی و تجزیه و تحلیل اطلاعات مربوط به ویژگی های عمومی پاسخگویان و در بخش آمار استنباطی و معناداری اثرات متغیرها روی یکدیگر نیز با استفاده از معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی استفاده شده است. بدین منظور از نرم افزارهای SMART PLS، EXPERT CHOICE، SPSSو EXCEL بهره گرفته شد. نتایج نشان داده است مدل پیشنهادی از دقت و قدرت کافی برخوردار است و با توجه به دستاوردهای تحقیق در زمینه تاثیر معیارهای اخلاقی،متولیان امور در کمیته ملی پارالمپیک می توانند سیاست های ترویجی جذب سرمایه گذاران یا پیشنهاد پروژه ها به افراد را با توجه به تاکید بر این معیارهای اخلاقی و متناسب با بینش و ارزش های اخلاقی یا اجتماعی سرمایه گذاران، تبیین نمایند